8 mei 2012 AIR Besiendershuis Nijmegen
Intro door Andree van de Kerckhove over performance in de beeldende kunst, aansluitend: Lezing/performance door Anet van de Elzen Tussen Realiteit en Poëzie |
|
|
|
Intro over performance
Korte inleiding over performance in de beeldende kunst; beginnend bij de futuristen, het schetsen van het tijdsbeeld in die jaren en de context in welke de eerste performances ontstonden.
|
Andree van de Kerckhove
Andree van de Kerckhove creëerde het concept en is intendant van het AIR Besiendershuis. Zij programmeert en coördineert samen met Jan Wieger van den Berg, coördinator beeld en media, de diverse activiteiten. Van de Kerckhove is tevens docent aan ArtEZ, afdeling Fine Art Arnhem en freelance tentoonstellingsmaker. In kader van het To Be Present programma in het Besiendershuis zal ze op dinsdag 8 mei een korte introductie verzorgen over de bijzondere plek van de performance binnen het domein van de beeldende kunst.
Andree van de Kerckhove
|
AIR Besiendershuis Nijmegen
|
|
|
|
Tussen realiteit en poëzie
Tussen realiteit en poëzie, een performance/lezing door Anet van de Elzen. Voordracht van Anet van de Elzen over haar eigen werk en de relatie daarvan met To Be Present, het platform dat zij initieert. Het verslag over haar werk van de afgelopen 20 jaar wordt kracht bijgezet door live elementen toe te voegen, en delen uit performances opnieuw voor te dragen.
|
Anet van de Elzen
Anet van de Elzen (1963) maakt beelden en gebruikt daarvoor performance, sculptuur en fotografie. Naast haar kunstenaarspraktijk organiseert zij sinds 1992 performancefestivals in binnen en buitenland. In 2010 resulteerde dit tot het oprichten van het nieuwe internationale Live Art platform To Be Present. Sinds 2003 woont en werkt zij in Amsterdam. Haar werk was onder meer te zien in Tokio (Surge en ICEE), Kaapstad (op straat), New York (Abraham Lubelski on Broadway), London (South London Gallery en LADA), Rouen (Academie des Beaux Arts), Girona (Centre Cultural de Mercé) maar ook op het platteland in Sissimiut in Groenland.
Haar performances scheppen een situatie waarin verschillende werkelijkheden tegen elkaar aan schuren. Anet van de Elzen onderzoekt de momenten van contact met het publiek. Via het beeld en met haar stem communiceert zij een poëtische werkelijkheid.
Anet van de Elzen
|
AIR Besiendershuis Nijmegen
|
|
5,6 mei 2012 AIR Besiendershuis Nijmegen
AIR Besiendershuis nodigt To Be Present uit voor een intermezzo - verblijf van 5 - 9 mei 2012 |
|
|
|
Action Poems
Andrés voerde korte acties op de zg Action Poems. Action Poetry kent een lange Spaanse historische traditie.
|
Andrés Galeano
Andrés Galeano (1980, Spanje). Behaalde een graad in filosofie aan de Universiteit van Barcelona, een fotografiediploma aan de Freie Fotoschule Stuttgart en een beeldhouw/vrije kunsttitel aan de Kunsthochschule Weißensee Berlin. Hij werkt met fotografie, video, installatie en performance en hij tekent. Hij heeft tentoonstellingen gerealiseerd in verschillende Europese landen en in Canada. Enkele van zijn werken werden getoond in Acción!MAD, Madrid (ESP);The Basement, Brighton (UK); Viva! Art Action, Montreal (CAN); La Muga Caula, Figueres; Instituto Cervantes Berlin; Progr, Bern (CH); Künstlerhaus Bethanien, Berlin; Infr´action Venice 2011 (ITA); Performanssi 2011, Turku (FIN); Sziget Festival,Budapest (HU); National Museum Szczecin (PL); Emerson Gallery, Berlin; Grimmuseum Berlin; Tina B Festival, Praga (CZ); ´O, Milán (I).
Hij woont in Berlijn en werkt als kunstenaar en curator van het performancekunst programma Extension Series in het Grimmuseum
www.andresgaleano.eu
www.grimmuseum.com
Action Poems door Andrés Galeano
foto's: Margot Leerink
Andrés Galeano
|
AIR Besiendershuis Nijmegen
|
|
|
|
BBH
Twee vrienden voor het leven van 23/24 jr. genaamd Anan Striker & Michiel v.d. Werf geboren op 27/28 Augustus, Maagd en toch geen maagd en hun zoektocht naar grootsheid.
|
|
AIR Besiendershuis Nijmegen
|
|
|
|
Jong talent!
Video registratie van de opeenvolging van korte performances door ArtEZ Fine Art Studenten.
|
studenten ArtEZ Fine Art
De presentatie begint met tien minuten automatisch schrijven en het voorlezen tegelijkertijd door de studenten op verschillende plekken in het Besiendershuis.
Deelnemende studenten:
- Laura Vogel
- Patricia Steffen
- Arda Maars
- Joanneke Jouwsma
- Margot Leerink
- Eduards Zarins
- Anouschka Pessy
- Sophie de Vos
- Arash Fakhim Esmaeilian
Foto's: Nils Kenninck.
studenten ArtEZ Fine Art
|
AIR Besiendershuis Nijmegen
|
|
|
|
Cirkels
Anouschka Pessy speelt een stuk waarbij 5 personages spreken, elke kleur cirkel vertegenwoordigt een personage. Zo springt zij van wit, naar geel, naar rood en blauw
Foto's: Nils Kenninck
|
|
|
|
|
|
Eat
Patricia Steffen en Laura de Vogel stoppen wit brood in elkaars mond
Foto's: Nils Kenninck
|
|
|
|
|
|
Vastzetten
Arda Maars heeft een aantal rollen tape op de grond gelegd en een briefje waarop staat 'tape mij'
foto's: Nils Kenninck
|
|
|
|
|
|
zonder titel
Joanneke Jousma maakt een langduriger werk op de trap, waarbij ze een ritme vindt door steeds meer trappen over te slaan
Foto's: Nils Kenninck
|
|
|
|
|
|
weerloze hersenschimmen
Sophie de Vos leest voor uit eigen werk in de gewelfde kelder van het Besiendershuis
foto's: Nils Kenninck
|
|
|
|
|
|
Head stand
Laura de Vogel maakt een langdurig werk, waarbij ze steeds weer op haar hoofd gaat staan, bij elke onderbreking tekent ze
Foto's: Nils Kenninck
|
|
|
|
|
|
Grens
Margot Leerink botst gedurende een half uur steeds weer opnieuw tegen de muur, om haar fysieke grenzen te leren
Foto's: Nils Kenninck
|
|
|
|
|
|
Interventies
Eduards Zarins beweegt tussen alles door om beelden om te keren. Hij zet het publiek feetsmutsen op, hij geeft ze medailles en hij loopt eindeloos telefonerend door de performances heen
foto's: Nils Kenninck
|
|
|
|
|
|
Gruis
Patricia Steffen verzamelt gruis in de ruimte, en doet het in kleine flesjes
foto's: Nils Kenninck
|
|
|
|
|
|
13 ways to fall down a tree (one way to get back up)
Arash Fakhim Esmaeilian maakt samen met Jason Gwen deze wonderlijke performance met een tekst op de achtergrond in het Vietnamees.
|
|
|
|
|
|
Art in shining armour #4
In het Besiendershuis maakt Lilia een performance met zelfgemaakte instrumenten die zo zwaar zijn dat zij ze nauwelijks kan torsen, laat staan er ook nog op spelen!
|
Lilia Scheerder
Lilia Scheerder (Eindhoven, 1986) is performancekunstenaar, graficus en organisator. In 2008 studeerde zij af aan de St. Joost Academie in Breda. Haar performances zijn geïnspireerd door muziek en live performances van muzikanten. Sinds 2007 werkt zij regelmatig samen met haar partner Lars Leeuw, muzikant en filosoof. Deze elementen maken dat haar werk inmiddels gedefinieerd kan worden als geluidsperformance met een sterk visueel element. Sinds 2009 werken zij samen aan kunstobjecten die als muziekinstrument fungeren tijdens een performance. In 2011 maakte Lilia een aantal simpele elektronische instrumenten en een basgitaar die volledig vervaardigd was uit ijzer en daarom loodzwaar. Beiden speelden een hoofdrol in diverse performances.
Lilia Scheerder
|
AIR Besiendershuis Nijmegen
|
|
April 2012: ArtEZ Fine Art
Ter voorbereiding van het programma in AIR Besiendershuis Nijmegen werken we met 10 studenten aan een programmering van jong wervelend talent! |
|
|
|
LIVE ART Workshop
Op ArtEZ Fine Art in Arnhem, ter voorbereiding van het performance evenement To Be Present in AIR Besiendershuis Nijmegen
deelnemende studenten zijn:
Margot Leerink
Kitty van Ekeren
Joanneke Jouwsma
Arda Maars
Leon Kuipers
Arash Fakhim Esmaeilian
Patricia Steffen
Eduards Zarins
Anouschka Pessy
Sophie de Vos
Laura de Vogel
Mireille Tap
|
|
|
|
|
|
Multiple (un)related causes nr. 6
Op 25 april zal Ieke Trinks een performance doen in de kantine van ArtEZ in Arnhem, tijdens de lunchpauze 12:00 – 13:00.
|
Ieke Trinks
Ieke Trinks was student bij Artez (voorheen HKA) van 1997 t/m 2001 aan de afdeling Vrije kunst. Zij woont en werkt nu in Rotterdam. Naast haar solo werk maakt zij deel uit van het performance collectief Trickster en is zij mede organisator van PAE (Performance Art Event). Haar performances concentreren zich voornamelijk op de volgorde van dagelijkse routines; objecten en handelingen worden losgekoppeld dat soms tot absurde situaties kan leiden.
Ieke Trinks
Ieke Trinks
|
|
|
|
|
To Be Present - workshops
LiveArt workshops op ArtEZ Fine Art Arnhem ter voorbereiding van het performance-evenement op 5,6 en 8 mei 2012; waarbij intuitie, inventiviteit en aanwezigheid op tijd en plek aandacht krijgen
|
Anet van de Elzen
Door een serie van opdrachten werken de studenten samen of alleen om een werk te ontwikkelen dat zij gaan presenteren op 6 mei vanaf 13:30 in AIR Besiendershuis Nijmegen
Anet van de Elzen
|
|
|
08-03-2012 : 12 HRS To Be Present - 1
Op donderdag 8 maart van 12.00 tot 24.00 uur in de Balie in Amsterdam: 12 Hours To Be Present International Women’s Day - 48 presentaties van exact 15 minuten door 73 vrouwelijke makers: kunstenaars, wetenschappers, musici, schrijvers, theatermakers en dansers - cultureel evenement met als doel de kleur en de kracht van het werk van vrouwen onder de aandacht te brengen. De deelnemers waren vrouwen uit alle generaties, van 16 jaar tot en met 97 jaar oud. De dag werd verdeeld in 4 tijdsblokken van 12 presentaties. Het programma was een marathon zonder pauzes, van 12 uur en was toegankelijk voor iedereen.
|
|
|
|
in gesprek
Joke Hermsen, schrijfster en filosofe, in gesprek met Danielle van Vree en Anet van de Elzen (van links naar rechts), organisatoren van 12 Hours To Be Present International Women's Day. Joke Hermsen schreef een aantal boeken over de tijd, zij zette daarin de kloktijd tegenover de ervaring oftewel de duur van de tijd. Ter passende introductie van deze dag, waarop een marathon van 48 aaneengesloten kwartieren zal zijn, in De Balie in Amsterdam. Wij spreken over hoe de ervaring van die verschillende keren maal vijftien minuten, ingevuld door 73 vrouwelijke culturele makers, zal gaan zijn...Daarnaast spreken we over haar nieuwste boek Blindgangers.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
NOD
(extract of sound and movement installation)
Two women, questioning. Did you dream last night? Is this a good first question? Have I ever said anything of importance? Do you love me? Who will die first, you? Or me? Are you hungry?
Nothing happens, almost. Are they moving?
Yes. No. No. Yes.
Are we moved? Who is being entertained? Can we talk later?
Credits -
concept en performance: Jolika Sudermann en Judith Hazeleger
met dank aan Eva Kijlstra
productie: Hetveem Theater
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Elke stip is 10 Joden
Hedda van Gennep zal een deel uit haar film Elke stip is tien Joden (1990) tonen.
Haar motivatie om de film te maken: De film Elke Stip is 10 Joden heb ik in 1990 gemaakt, samen met 2 historici: "Roest en Scheren". De film gaat over Januari 1941 waarin de Duitse bezetter de gemeenteraad van Amsterdam een brief schreef met het bevel de Joodse bevolking in kaart te brengen. Dit bevel werd stipt uitgevoerd, waardoor het makkelijk werd de Joodse bevolking te deporteren.
|
|
|
|
|
|
13
De tastbare wereld gevuld met voorwerpen zoals kopjes, stoelen, papieren, schoenen, deuren, stukken hout, shirts, spijkers, bananen, plastic zakken, enz. enz. .. Deze dingen met een praktische toepassing in ons dagelijks leven drijven mij om performances te doen om deze “dingen” (objecten, materialen) te kunnen begrijpen en opnieuw te begrijpen en zelfs proberen het niet te begrijpen. Dezelfde relatie heb ik met taal in tekst en gesproken woord. Woorden hebben een betekenis verbonden met een bepaald object, materiaal of activiteit. We zijn geconditioneerd om te begrijpen en geen vraagtekens te zetten wanneer een schoen een schoen wordt genoemd en bij het dragen van een schoen denken we waarschijnlijk aan een voet passend in een schoen.
|
Ieke Trinks
Mijn performances concentreren zich voornamelijk op de volgorde van de dagelijkse routines. In een demonstratie of onderzoekende sfeer worden objecten en handelingen losgekoppeld in afzonderlijk componenten dat soms tot absurde situaties kan leiden. Voor 12 Hours To Be Present zal ik een werk presenteren met de titel 13
Ieke Trinks
Foto's: Miloushka Bokma
Ieke Trinks
|
|
|
|
|
Lege plaatsen in de stad
Een kleine aubade voor iedereen met wakkere oren.
|
Lotte van Dijck
Kan een liedje een moment van stilte zijn? De liedjes van Lotte van Dijck komen er dichtbij.
Haar poëtische teksten voeren je weg uit de drukte en wijzen je op de schoonheid van schijnbaar alledaagse dingen.
Muzikaal begeeft ze zich precies in het amper ontgonnen land dat er tussen kleinkunst en Spinvis in ligt.
Lottes eerste solo album 'Lege plaatsen in de stad' verscheen in september.
De pers over Lege plaatsen in de stad:
Muziekweb: "Het duurt welgeteld tien seconden voordat het debuut van Lotte van Dijck je naar de strot grijpt, om je gedurende achtenveertig minuten niet meer los te laten."
OOR: "Lotte bezit een bijzondere kijk op de wereld om haar heen, heeft oog voor bijzondere details, maar vooral een prachtige manier om zaken als angst, afscheid, sleur, volwassen worden, eenzaamheid en je nergens thuis voelen te omschrijven en in liedjes om te zetten."
VPRO gids: "Lege plaatsen in de stad is een herfstportret dat in alle seizoenen bladeren laat vallen. In de stem van Lotte van Dijck schuilt een geweldige troost"
Lotte van Dijck
Foto's: Miloushka Bokma
Lotte van Dijck
|
|
|
|
|
Brief over de grondstoffen
Ik ga een tekst voorlezen uit mijn laatste prozaboek Bloeiend Puin: Brief over de grondstoffen
|
|
|
|
|
|
The New Latin
Vandaag de dag, zijn de mensen die Engels spreken als een tweede taal, of Lingua Franca Engels, veel talrijker dan zij die Engels spreken als moedertaal. In een geschreven discussie, nemen Nicoline van Harskamp en de fictieve Roemeense curator en taalkundige Alexandru Dima, de geschiedenis en toekomst van deze parasiet taal onder handen.
Voor de openingsavond van de 4e Boekarest Biënnale, is het Engelse script vertaald naar en uitgevoerd in het Roemeens. Van Harskamp sprak haar zinnen fonetisch uit in een taal die ze niet meester is. Ze doet een beroep op het Engels te emanciperen van haar wortels in het Britse en Amerikaanse rijk, maar ook van het professionele jargon, om de expressieve overvloed die Lingua Franca Engels biedt, te vieren en om mensen hun eigen versie van het Engels te laten dragen als een stel vintage jeans.
Roemeens, Engels ondertiteld
|
|
|
|
|
|
Leest voor uit Zehra en uit Anatomie van de Migrant
Eerst ga ik voordragen uit mijn nieuwe monoloog die nog in de maak is: 'Anatomie van de Migrant' Deze monoloog is een onderdeel van een nieuwe voorstelling (De WijkSafari) met Zina, een kunstenaars collectief dat ik samen met Adelheid Roosen, Myriam Sahraoui en Elly Ludenhoff heb opgericht. Beide werken onderzoeken het gegeven van de Vreemdeling.
|
Nazmiye Oral
Daarnaast draag ik uit mijn nieuwe roman Zehra dat over een meisje van 13 gaat dat verstoten wordt door haar moeder en na omzwervingen in de leer komt bij een oudere vrouw die de lijkenwasser is van het dorp.
Nazmiye Oral
foto's: Miloushka Bokma
Nazmiye Oral
|
|
|
|
|
Levenswerk
Margriet Luyten treedt in gesprek met Loes van der Horst.
“LEVENSWERK”, een project - in ontwikkeling - over hedendaagse OUDE MEESTERS. Na haar indrukwekkende fotografieprojecten over de dood van haar eigen moeder, de honderdjarigen en de doodsportretten van kinderen richt Margriet Luyten zich nu op kunstenaars van boven de tachtig. (met o.a. Loes van der Horst, JCJ Vanderheyden, Nono Reinhold, Armando, Ata Kandó en Roger Raveel). Kern van het project is een artistiek onderzoek naar het zich evoluerend kunstenaarschap, en naar de kunstenaar in zijn wellicht laatste artistieke werkfase. Als kunstenaar vindt zij meer dan in misschien ieder ander mens in de oude kunstenaar het menselijk bestaan geïntensiveerd: het leven dat niet alleen kan worden samengevat in nageslacht, fotoalbums, oude verhalen of kapitaal, maar in kúnstwerken, een rijk verleden en een stiller heden, een hart dat even snel klopt maar een hand die trager is geworden. Ironie en relativering, berusting en niet uitgedoofd verlangen, dat alles probeert zij samen te vatten in schaarse beelden en woorden en schetst zo portretten van bijzondere mensen.
(Tekst: Margriet Kemper)
|
Loes van der Horst, Margriet Luyten
Margriet Luyten (Venlo 1952)
Enkele solo-exposities m.b.t. bovenstaande projecten:
2008 - Noord-Brabants Museum, ‘s-Hertogenbosch “Stervelingen” / 2009 - Museum van Bommel van Dam, Venlo “Ella” - “Stervelingen” - “Insomnia” / Bewaerschole, Burgh-Haamstede “Insomnia”
2011 - Museum Hilversum “DAD”
http://www.margrietluyten.nl
Loes van der Horst (Noordwijk 1919) bezoekt van 1935 tot 1938 de Kunstgewerbeschule in Wenen en daarna tot 1941 de Koninklijke Academie in Den Haag. Haar eerste expositie van schilderijen en tekeningen vindt plaats in de Universiteit van Utrecht in 1955. In 1959 begint zij met weven en ontstaat het eerste wandkleed. Daarna volgt al snel een eerste opdracht en gaat zij werken met synthetische materialen. Haar eerste monumentale ruimtelijke werken ontstaan in de jaren 70 door de constructieve weefsels die ze ontwerpt en maakt. Zij maakt diverse reizen naar verschillende continenten, werkt in Azië, Amerika en Afrika. Ze blijft werken in opdracht en maakt ook nog steeds tentoonstellingen zoals haar laatste tentoonstelling in het Kröller Müller Museum in 2009 tijdens haar 90ste verjaardag met o.a. werken op papier en tekeningen.
Foto's: Miloushka Bokma
Loes van der Horst, Margriet Luyten
|
|
|
|
|
Lecture By Girls
Kleine wijsneus, frisse wind,
die mij vertelt hoe het moet.
Hoe ik mijn lipstick op 10 verschillende manieren kan aanbrengen.
Of het verstandig is om mijn vriendje “douchebag” te noemen.
Hoe ik een paar extra ogen op mijn gezicht kan schilderen net als Lady Gaga en dat ik me
vooral niks moet aantrekken van haters.
Ze zijn de vlinders op youtube in velen soorten met ieder een eigen kanaal. Ze komen uit de
hele wereld en hebben duidelijk iets met elkaar gemeen. Ze zijn de professionele dromers
van het net.
Via Lecture by Girls, een kanaal opgericht door mij op youtube, interview ik verschillende
meisjes. Deze meisjes beantwoorden mij met een video. De resultaten zijn over het algemeen
grappig en schattig, maar soms ook aangrijpend en roepen vele vragen op. Dit project is
nog steeds in ontwikkeling. Tijdens een presentatie zal ik een paar schatten van “Lecture
by Girls” introduceren.
|
Lisa Gliederpuppe
Lisa Gliederpuppe (1983, Rotterdam)
In 2010 afgestudeerd aan de Willem de Kooning Academie in Rotterdam / Autonome Beeldende kunst.
De nieuwsgierigheid fladdert als een kolibrie door mijn foto’s, installaties en tekeningen. Visies uit mijn directe omgeving zijn van grote invloed. Ze raken het vermoeden dat mijn lichaam en ziel in een andere relatieve context plaatst. De passage tussen het vermoeden en plaatsing is mijn onderzoeksterrein. Het ‘verdovende middel’ is de droom, die transformeert naar een krankzinnige werkelijkheid.
'Jij bent gek, ik ben gek, we zijn allemaal gek.'
gliederpuppe.blogspot.com/
Foto's: Miloushka Bokma
Lisa Gliederpuppe
|
|
|
08-03-2012 : 12 HRS To Be Present - 2
Op donderdag 8 maart van 12.00 tot 24.00 uur in de Balie in Amsterdam: 12 Hours To Be Present International Women’s Day - 48 presentaties van exact 15 minuten door 73 vrouwelijke makers: kunstenaars, wetenschappers, musici, schrijvers, theatermakers en dansers - cultureel evenement met als doel de kleur en de kracht van het werk van vrouwen onder de aandacht te brengen. De deelnemers waren vrouwen uit alle generaties, van 16 jaar tot en met 97 jaar oud. De dag werd verdeeld in 4 tijdsblokken van 12 presentaties. Het programma was een marathon zonder pauzes, van 12 uur en was toegankelijk voor iedereen.
|
|
|
|
In gesprek
Lili Jampoller zal met haar kleindochter Judith Couvee in gesprek gaan en hun gesprek ging over het leven van Lili in het Berlijn van de jaren 20.
|
Lili Jampoller, Judith Couvee
Lili Jampoller (3 mei 1915 Rotterdam)
"Mijn vader kwam uit de Oekraïne via Zwitserland en België in 1914 naar Nederland. Mijn moeder was van geboorte Weense. Mijn vader overleed toen ik 9 jaar oud was. Mijn moeder vertrok toen met mij naar Berlijn, waar ze werk vond bij de Ufa als vertaalster. Ik heb geen broers of zusters, geen neven of nichten; wie weet, misschien is er ergens op de wereld nog een familielid. Ik ging in Berlijn naar school; na twee jaar - ik had heimwee - terug naar Nederland, naar Den Haag. Daar maakte ik de lagere school af en ook het MO. Na mijn eindexamen wilde ik medicijnen studeren, maar kon als meisje in die tijd (1933) geen beurs krijgen. Na enig zoeken ben ik boekhandelaar geworden, eerst in Den Haag, dan in Delft en in 1939 in Amsterdam. Oorlog en bezettingen ervaringen; ik trouwde in 1943 en kreeg eind 1944 een zoon. Daar ik als Joodse officieel niet in de boekhandel kon blijven werken, deed ik dat in die jaren in een antiquariaat van vrienden. Ik ben niet ondergedoken, maar heb mij niet gemeld toen de Joden opgeroepen werden. Na de oorlog werkte ik als bibliothecaresse en assistente bij Professor Kurt Baschwitz (nieuwe sociaal-politieke faculteit, UVA), het persinstituut en massamedia. Daarna twee jaar bij de Bijenkorf als directie secretaresse. Bij de heroprichting van het Duits seminarie na de oorlog werd ik gevraagd hieraan mee te werken, ook als assistente van professor Herman Meijer. In 1970 werd de grondslag gelegd van het van Gogh Museum. Professor Hans Joffé vroeg mij daaraan mee te werken en daar ben ik tot mijn pensionering gebleven. Ik heb twee zonen en drie kleindochters; die tegenwoordig alle drie studeren, twee in Amsterdam, een in Gent."
Lili Jampoller, jan 2011, Amsterdam
Lili Jampoller, Judith Couvee
|
|
|
|
|
Maria Rubens
Verteld door Moniek Toebosch, Moniek is aanwezig bij haar presentatie. Zij vertelt over de vrouwen in het leven van haar vader. En natuurlijk werden zijn dochters dat ook...
Maar eerst toont zij het videowerk Maria Rubens, een videoportret van haar moeder, waarover het volgende stuk geschreven werd: Langzaam komen details van een gezicht voorbij. Een stukje wang, een neusvleugel, het begin van een oog en een opvallend sensuele mond. Moniek Toebosch vertelt over haar moeder, terwijl ze met een camera een geschilderd portret aftast. Steeds weer trekt de mooie mond de camera naar zich toe.
Als meisje was Toebosch er al zeker van dat haar moeder de liefste, de mooiste, en eigenlijk ook wel de strengste van alle moeders was. Haar moeder sprak, als Vlaamse, de kinderen die thuis kwamen spelen aan met U en Gij. Persoonlijke herinnering vermengt Toebosch met opmerkingen over verf en de techniek van het schilderen. We kijken zowel naar een moeder als naar verf. We luisteren zowel naar een herinnering als naar een stem, die een zelfportret van Toebosch oproept. Uitvoering en uitwerking, materiaal en interpretatie, worden door Toebosch feilloos tegen elkaar afgezet.
Uit: Van Letters een liefde - door Maria Barnas in NRC Handelsblad op 22-10-2010
|
|
|
|
|
|
In het begin mocht ik alleen maar kijken,
leren alleen met oog.
Wat handen weten. Wat handen doorgeven. Handen van vrouwen dragen het leven.
Naar aanleiding van gesprekken en kooksessies met een moeder afkomstig uit Marokko en haar dochter geboren in Nederland maakte Maureen de Jong een scène over verlangen, hoop en volharding van 3 generaties vrouwen en bakt ondertussen een plat broodje.
Ontwikkeld onder Kantine Oost; project van het 5eKwartier, Haarlem
|
Maureen de Jong
Maureen de Jong werkt als theatermaker en toneelspeler in het theater en in de wijk. Met haar ‘t kleinkookbedrijf bedenkt en creeërt ze interactieve theatrale installaties waarin eten en herinnering centraal staan en maakt ze eetconcepten op maat voor personen en bedrijven.
Maureen de Jong
Foto's: Tessa Posthuma de Boer
Maureen de Jong
|
|
|
|
|
In mijn familie
In Mijn Familie is een stuk dat te bevatten is als het bevestigen van mijn familie-gebruiken en mijn verwerking ervan.
|
Marlies Arts
Marlies Arts (1988), derdejaars student aan de kunstacademie St.Joost. Ik verzamel objecten, herinneringen en gebeurtenissen uit mijn directe omgeving waar ik een persoonlijk betrekking mee heb of waar het verstand ver te zoeken is. Ik zoek een manier om mijn leven en mijn kunstenaarschap samen te smelten om zo mijn bestaan te bevestigen in de wereld.
foto's: Tessa Posthuma de Boer
Marlies Arts
|
|
|
|
|
I never found home again
Ik ben mijn lichaam. Mijn lichaam ben ik.
Lichamelijk ben ik aanwezig maar hoe verhoud ik mij tot het lichaam
dat in verandering is?
Lichamelijkheid.
Mijn lichaam en ik.
Een lichaam dat gezien wil worden.
Een lichaam is een lichaam is een lichaam is een lichaam…
Met ondersteuning van: Danshuis Station Zuid
|
Sonja Augart
Sonja Augart, 1972 Krumbach, Duitsland, werkt als onafhankelijk kunstenaar, choreograaf, performer en curator (Incubate Festival en Frascati). Ze studeerde aan de Rotterdamse Kunstacademie en aan de Fontys Dansacademie in Tilburg. Na het afronden van haar studie in 1998 maakte ze verschillende site-specific werken (bijvoorbeeld op het dak van een parkeergarage of in een winkelcentrum), choreografie voor het theater en ook tijd gerelateerde performances. Behalve in haar eigen werk acteerde en acteert Sonja Augart voor Jerôme Bél, Tim Etchells ( Forced Entertainment), Fréderic Flamand en vele anderen. In 2003 richtte zij FRAGMENTA op, een vereniging ten behoeve van steun en productie aan dans gerelateerde projecten.
Zie www.fragmenta.nl
Foto's: Tessa Posthuma de Boer
Sonja Augart
|
|
|
|
|
Twist
Een intieme eenvoudige voordracht met een zelfgefabriceerde tekst en projecties van eigen beeld; een geanimeerde eigen tekst. Een levend zelfportret. Een vraag naar het leven als vrouw en hoe je dat het beste doet
|
Griet Menschaert
Griet Menschaert (BE, 1977) woont en werkt in Eindhoven. Heeft een diploma Germaanse Taal- en Letterkunde (KULeuven) en Beeldende Kunst (AKV St-Joost, Den Bosch)
Via haar werk tracht Menschaert voortdurend haar fysieke en psychologische 'horizon' van vooroordelen op te rekken en aan te passen, om zo dicht mogelijk bij de ander en het andere te komen. De studie van het Zelf staat centraal, als een manier om de vragen die het leven bij herhaling opwerpt te overleven en om een verbinding te blijven maken met de snel en willekeurig veranderende wereld. Hierbij ziet zij 'haar' Zelf als een versie van 'het' Zelf. "Ik ben geboeid door gelijkenissen tussen mensen, en in manieren waarop communicatie en interactie kunnen plaatsvinden. Ik veronderstel met enige zekerheid dat dit een typisch vrouwelijke manier is om naar het leven te kijken en eraan bij te dragen."
"Voor haar is het niet mogelijk om afstand te nemen van haar onderwerp. Ze geeft voortdurend haar gedachten en gevoelens erover weer. Haar blik naar buiten wisselt zij af met een blik naar binnen. Zij ijkt als het ware datgene wat zij ziet bij een ander eerst aan zich zelf en vertrouwt het dan toe aan het papier".
-Liesbeth Schreuder (2009).
Menschaert studeerde aan AKV St-Joost in ‘s Hertogenbosch (NL) 2003-2007 en daarvoor Germaanse Taal- en Letterkunde in Leuven. In 2009 kreeg ze een startstipendium van het Fonds BKVB. In 2010 nam zij aan volgende groepstentoonstellingen deel: Ithaka 18 in Leuven en In My Own Words/In Your Own Words bij galerie Phoebus in Rotterdam. Ze deed een werkperiode bij id11 in Delft (NL) en realiseerde in opdracht van Euro Land Art in 2009 een solo zomerproject met teksten en beelden.
http://grietmenschaert.blogspot.com
Registratiefoto: Bas Wilders, 2010
Griet Menschaert
|
|
|
|
|
Zoektocht naar het paradijs
Arita Baaijens zocht afgelopen zomer in Siberië naar Shambala, een mythisch koninkrijk dat naar verluidt in een vallei ten noorden van Tibet zou liggen. De ontdekkingsreizigster raakte verstrikt in besneeuwde bergen en verloor gaandeweg het besef voor werkelijkheid en tijd. De reis eindigde in een heuse tijdmachine van een Russische professor Barabas in Novosibirsk.
|
Arita Baaijens
Arita Baaijens is ontdekkingsreizigster, schrijfster en Fellow van de Royal Geographical Society. Twintig jaar geleden gaf ze haar baan op, kocht kamelen en maakte vele expedities in de woestijn. Na twee decennia zand, kamelen en Arabieren wilde ze iets anders. Een streek met sneeuw en bergen, herders en nomaden, afgelegen en ruig. De keus viel op Siberië en Azië. De schrijfster reist te paard door deze contreien, op zoek naar het mythische koninkrijk Shambala.
www.aritabaaijens.nl
www.search4paradise.com
Arita Baaijens
|
|
|
|
|
I’m going away
variaties in afscheid nemen
Monique van Hinte werkt graag multidisciplinair, beeldend en locatie gericht, bij tijd en wijle grenzend aan performance. Mensen en het surrealisme van ons bestaan staan centraal. Ze zoekt ridicuul in de tragedie, de schoonheid in het banale, ongerijmdheid in de harmonie. Het is een pogen het onbenoembare heel precies te benaderen in de hoop mensen te raken door iets wat ze misschien niet helemaal bevatten maar wel voelen.
|
Monique van Hinte
Monique van Hinte is werkzaam als theatermaker, regisseur, begeleider, speler/performer, voor theater, kunst projecten en korte films. Ze is docent bij ArtEZ in Zwolle en ITS DNA in Amsterdam. Ze werkt met professionals maar ook amateurs, waaronder jongerentheatergroep CABBIZAR.
Foto's: Tessa Posthuma de Boer
Monique van Hinte
|
|
|
|
|
Our Lady of Late
voor stem en wijnglas
Our Lady of Late is een studie in het gebruik van de stem als een puur en primitief expressief instrument, gestript van de lagen en gevestigde conventies door cultuur en maatschappij dat onze pogingen mot e communiceren maskeert. het project werd geïnspireerd door het 16e mouvement werk van Meredith Monk met dezelfde naam, geschreven in 1972.
|
Stephanie Pan
Stephanie Pan (10march 1977) is een zangeres, theatermaker, songwriter en performance kunstenaar. Basis van haar werk is de notie van pure communicatie. Recente projecten hebben zich gecentreerd rond performances die de ervaring van de creatie als één ding reflecteren evenals de notie van een geconstrueerde werkelijkheid. Dit includeert haar solo tententoonstelling You are here: een multi media performance voor performer, met zelf geconstrueerde 10 meter jurk en 117 modulaire stoelen voor het publiek.; zelf gemaakte taiko trommel, zelf gebakken chocolade cake en live video. Ms. Pan verwierf recent haar masters in theater van DasArts, ze heeft een bachelor van UC Berkeley in Muziek en toegepaste wiskunde, en een eerste fase diploma, met onderscheiding, in klassieke zang van het koninklijke conservatorium in Den Haag.
www.stephaniepan.com
Stephanie Pan
|
|
|
|
|
Roedel
In de debuutroman Roedel van Annemarie Bleeker citeert de hoofdpersoon Moon het gedicht Geef nooit het hele hart van W.B. Yeats,
Schenk nooit je hart volledig weg,
want al het mooie is slechts een korte heerlijke droom,
Nee, schenk nooit je hart volledig weg.
en stelt de vraag waarom ze zich zo aangetrokken voelt tot diva’s met hartzeer? Marilyn Monroe, Romy Schneider, Maria Callas. Vrouwen met levens vol tragiek.
Is liefde een hoog en nobel ideaal of een bitter soort verslaving?
In de presentatie wil ik deze drie vrouwen in combinatie met passages uit Roedel in tekst en beeld opvoeren.
|
Annemarie Bleeker
Annemarie Bleeker (1966) is beeldend kunstenaar en schrijft theaterteksten. Haar beeldend werk is opgenomen in verscheidene particuliere en bedrijfscollecties, waaronder De Nederlandsche Bank en de Nederlandse ambassade in Hanoi. In mei 2010 ging het theaterstuk Hengst in première, gespeeld door theatergroep Stokers. Roedel is haar romandebuut.
www.annemariebleeker.nl
Foto's: Tessa Posthuma de Boer
Annemarie Bleeker
|
|
|
|
|
Kijkdozen
een onderzoek naar de vrouw in mij die ik nooit heb ontdekt.
Wat gebeurt er als het meisje in jezelf, de vrouw die je moet worden tegenhoudt?
|
Jenny Mijnhijmer
Jenny Mijnhijmer, brak als theaterschrijver door bij De Nieuwe Amsterdam (DNA) van Rufus Collins. Inmiddels heeft ze een behoorlijke staat van dienst. Ze schreef onder meer de theaterversie van De koningin van Paramaribo en schreef het theaterstuk Romeo ’n Juliette, a caribean Xperienz. Mijnhijmer werkt ook als scenarioschrijver voor televisie. Ze schreef o.a.Weltevreden op 10, Bradaz, Lotte en de korte film You2 die internationaal 14 prijzen heeft gewonnen. Momenteel werkt ze aan Sisa, een theaterstuk, en een televisie serie over Suriname.
Foto's: Tessa Posthuma de Boer
Jenny Mijnhijmer
|
|
|
|
|
15.000 centen
Registratie
|
|
|
|
08-03-2012 : 12 HRS To Be Present - 3
Op donderdag 8 maart van 12.00 tot 24.00 uur in de Balie in Amsterdam: 12 Hours To be Present International Women’s Day - 48 presentaties van exact 15 minuten door 73 vrouwelijke makers: kunstenaars, wetenschappers, musici, schrijvers, theatermakers en dansers - cultureel evenement met als doel de kleur en de kracht van het werk van vrouwen onder de aandacht te brengen. De deelnemers waren vrouwen uit alle generaties, van 16 jaar tot en met 97 jaar oud. De dag werd verdeeld in 4 tijdsblokken van 12 presentaties. Het programma was een marathon zonder pauzes, van 12 uur en was toegankelijk voor iedereen.
|
|
|
|
dialoog
Gesprek tussen moeder en dochter over demonstreren en actie voeren en de resultaten ervan; ook over man vrouw verhoudingen met nog steeds anno 2012 shockerende verhalen
|
|
|
|
|
|
Zachtjes om het Niet
De persoonlijke en emotionele geschiedenis die ieder mens met zich meedraagt is het uitgangspunt van mijn werk. Naast het geheugen komen herinneringen of belevingen op een specifieke manier tot uitdrukking in iemand zijn gelaat, lichaamshouding of oogopslag. Ik ben geïnteresseerd in deze tekens die zich als ongrijpbare sporen in het lichaam manifesteren of worden onderdrukt. In mijn werk onderzoek ik de taal van het lichaam in verhouding tot haar omgeving. In mijn foto en video’s werk ik,- binnen een geënsceneerd kader – met situaties waarin het menselijke vermogen en onvermogen, om zich te verhouden tot zijn of haar eigen geschiedenis, zichtbaar en voelbaar worden. Er zal een combinatie te zien zijn van video werk en een live performance.
Live performance door: Lisa Groothof en Ana Ladas
|
Miloushka Bokma
Miloushka Bokma (1971) woont en werkt in Amsterdam. In 1995 is zij afgestudeerd aan de Hogeschool voor de Kunsten Utrecht. Miloushka Bokma werkt sindsdien aan haar eigen projecten die in binnen en buitenland zijn geëxposeerd. Dit resulteerde in oa. de volgende exposities bij: Reuten galerie Amsterdam, Art Amsterdam, Houston center for Photography, Houston, Fotomuseum Den Haag, Cicterna Gallery, Moskou, Fries museum Leeuwarden, Naarden fotofestival, Naarden, Gallery Holland Tunnel, New York.
Zij wordt vertegenwoordigd door Reuten Galerie Amsterdam. Haar werk kenmerkt zich door haar sterk verhalende karakter met altijd een licht absurde ondertoon.
http://www.miloushkabokma.nl
Miloushka Bokma
|
|
|
|
|
The Church of Moon
Samen met het aanwezige publiek zal hogepriesteres Ursula Moon* de hogere krachten oproepen zoals dat gebeurde in pre-westerse vrouwenreligies.
Een ritueel waarbij een ieder mee kan stralen en zenden om alle energie te bundelen tot één grote resonerende cilinder, zich uitstrekkend van de kern der aarde (micro) tot de grootsheid van het heelal (macro), met als middelpunt wij, het ons als de ander. Reis mee en merk wat te verliezen iedere keer als u achter zich kijkt.
*Ursula Moon is hogepriesteres van de Mooncultus en staat tevens bekend als Italo-Disco ster in sommige delen van het universum.
|
Hinde Chaatouf
Wie is Ursula Moon// Hinde Chaâtouf? Wellicht slechts enkele van de vele namen die Haar Entiteit ter beschikking heeft. Is de vrouw niet louter maskers? Schuilt haar kracht niet onder het hebben van vele gezichten, het zich kunnen aanpassen in iedere situatie?
Hinde Chaatouf
|
|
|
|
|
BanketjeDesign's TITA Treatment
Banketje T.I.T.A. Experience
Performance met Persoonlijke Behandelingen op vrijwilligers uit het publiek.
|
Geerten Ten Bosch & Harriët van Reek
BanketjeDesign dat zijn Harriët van Reek (1957 Leiden) en Geerten Ten Bosch (1959 Dordrecht). Tekenaars van boeken, vrije vormgevers, performers en beeldend kunstenaars. Maken samen vanaf de jaren 90 veel kleine en grote beeldende voorstellingen en performances met een nadruk op de verbeelding en het associatief vermogen van de kijker, die in onze laatste performances/installaties zelf onderdeel wordt en er sprake is van een persoonlijke totaalervaring.
www.harrietvanreek.nl
www.geertentenbosch.nl
foto's: Rosa Verhoeve
Geerten Ten Bosch & Harriët van Reek
|
|
|
|
|
The room is a riot
Performance, 10 min
Gebruik makend van elementen uit eerdere performances, zullen de Johanna de Schipper & Kelly Kerssens het podium bestormen. Ze zijn opstandig en agressief. Het is een aankondiging van een opstand en een pleidooi voor verandering.
|
Johanna de Schipper, Kelly Kerssens
The New Collagists (2006) bestaat uit Kelly Kerssens en Johanna de Schipper. Al jaren maken ze samen performances, collages en films. In hun werk zitten veel feministische (retro feminisme zoals ze dat zelf noemen) en maatschappij kritische elementen. Deze elementen voegen ze samen tot een nieuw geheel waarbij ze alle oorspronkelijke betekenissen uit hun context trekken.
Terugkerende thema's binnen hun werk zijn: onderlinge menselijke relaties, mode, reklame, religie, oude tradities, jeugdherinneringen en obsessies. Hun werk is intens en confronterend en vindt vaak plaats in de openbare ruimte.
The New Collagists zijn sociaal betrokken; momenteel richten ze zich op het opzetten en het runnen van THE BOOKSTORE, een crisis bestendig platform en residentie voor kunstenaars.
www.thenewcollagists.com
www.bookstoreproject.nl
Foto's: Rosa Verhoeve
Johanna de Schipper, Kelly Kerssens
|
|
|
|
|
Duizend en één vrouwen
Tien jaar geleden nam ik een besluit. Er moest een naslagwerk komen met betrouwbare informatie over vrouwen uit de Nederlandse geschiedenis: ooit beroemd of berucht, tegenwoordig zo goed als vergeten. Nu is er een rijkgevulde website: www.vrouwenlexicon.nl met bio’s over ruim duizend historische vrouwen. Mijn volgende besluit was: nu nog een boek! Over precies 1 jaar (8 maart 2013) is het hopelijk zover. Dan komt het boek Duizend-en-één vrouwen uit de Nederlandse geschiedenis uit: een vrouwenmonument, ontworpen door Irma Boom. Met tentoonstelling bij Bijzondere Collecties UvA (ism Aletta).
|
Els Kloek
Els Kloek (1952) is als historica verbonden aan de Universiteit Utrecht en het Huygens Instituut voor Geschiedenis in Den Haag. Momenteel is zij hoofdredacteur van het Digitaal Vrouwenlexicon van Nederland (www.vrouwenlexicon.nl) en geeft ze leiding aan het Biografische Portaal van Nederland (www.biografischportaal.nl). Haar boek Vrouw des huizes. Een cultuurgeschiedenis van de Holandse huisvrouw (2009) was genomineerd voor de Libris Geschiedenisprijs van 2010.
http://www.elskloek.nl
Foto's: Rosa Verhoeve
Els Kloek
|
|
|
|
|
Talking friends
Bojana Mladenovic sprak met twee vriendinnen over International Women's Day
|
Bojana Mladenovic
Bojana Mladenovic is een theatermaakster en performer uit Belgrado. De afgelopen zes jaar woont en werkt zij in Nederland. Sinds juni 2010 is zij artistiek directeur van Het Veemtheater in Amsterdam.
Bojana Mladenovic
foto: Rosa Verhoeve
Bojana Mladenovic
|
|
|
|
|
Tekening, installatie, performance
Een tekening ontstaat, het publiek ziet het in het groot op een projectie achter mij. Ik bevind mij in mijn tekening, het verhaal start. Een actie gebeurt, een interactie vind plaats tussen mij en het geprojecteerde figuur. Een interactie tussen deze realiteit en mijn fantasie wereld.
|
Nina Boas
Nina Boas, 1980 Saumur/Frankrijk. Opgegroeid in Amsterdam, ze studeerde aan de AKI te Enshede (1999-2003) tegenwoordig woont zij in Rotterdam. Na haar studie ontving zij een Startstipendium van het BKVB. Ze is al een aantal jaren actief als performance kunstenaar en heeft haar werk in China, Finland,Spanje, in diverse performance event's getoond. Ze toonde haar werk in het Vlaamse cultuurhuis de Brakkegrond te Amsterdam, en was onderdeel van een groepstentoonstelling in TENT tijdens 'de wereld van de Witte de With Festival' te Rotterdam. Ze heeft samen gewerkt met Choreografen, muzikanten en dansers, ze ontving verschillende subsidie's in 2010 hier voor. Naast haar kunstenaarschap organiseeert zij jaarlijks een performance event 'PAE' te Rotterdam.
Foto's: Rosa Verhoeve
Nina Boas
|
|
|
|
|
Vasalis
Springlevend, kersvers: waarom Vasalis' poezie pakt.
Hoewel Vasalis' poezie grotendeels meer dan een halve eeuw oud is lijkt een aantal van haar gedichten niet door de tijd te zijn aangeraakt. Er zit een altijd verse kwaliteit in, een vonk die meteen overspringt. Waar ligt dat precies aan? Die vraag heb ik trachten te beantwoorden in mijn Vasalis-biografie. Maar ik ben er nog steeds niet over uitgedacht. Daarom dit kerverse vervolg.
Maaike Meijer
|
Maaike Meijer
Prof. Dr. Maria Johanna Helena (Maaike) Meijer
Maaike Meijer (1949) publiceerde veel op het gebied van poëzietheorie en -interpretatie, genderstudies en cultural studies. Zij is als hoogleraar verbonden aan het Centrum voor Gender en Diversiteit (Faculteit Cultuur- en Maatschappijwetenschappen) van de Universiteit Maastricht. Onlangs (voorjaar 2011) verscheen haar biografie van de Nederlandse dichter M. Vasalis bij Uitgeverij Van Oorschot. Zij werkt nu aan een bundel over liederen en gedichten, en aan een boek over mannelijkheid.
m.meijer@maastrichtuniversity.nl
Foto's: Rosa Verhoeve
Maaike Meijer
|
|
|
|
|
Van blok naar beeld
In een blok van bloem zit een beeld verscholen, door het meel te verwijderen met een kwast komt het beeld tevoorschijn
|
Anne-Marie van Sprang
Anne-Marie van Sprang, Utrecht, 1960. Ik ben beeldend kunstenaar en maak beelden. Ik woon en werk te Middelburg in Nederland. In de afgelopen 30 jaar heb ik mijn werk getoond op verschillende plaatsen, hieronder volgen een paar recente tentoonstellingen.
2010/2011 - Museum Beelden aan Zee, Den Haag (solo) / 2010 - Gallerie De Witte Voet, Amsterdam (solo) / 2010 - XXI International Biennale of Vallauris – Contemporary creation and ceramics / BICC 2010 France
Voor meer informatie: www.amvs.nl
Foto's (behalve die van de tekening): Rosa Verhoeve
Anne-Marie van Sprang
|
|
|
|
|
LeineRoebana – korte stukken
LeineRoebana prikkelt, verleidt, daagt uit, valt aan en streelt de zintuigen met dwarse voorstellingen die je regelrecht raken. In De Balie vertoont LeineRoebana een aantal korte choreografieën. Met de dansers Reut Gez-Wang, Luana van Eekeren, Uri Eugenio, Swantje Schäuble en Heather Ware die in 2010 de Zwaan kreeg voor ‘meest indrukwekkende dansprestatie’ voor haar rol in 172 suggesties aan een lichaam.
|
Andrea Leine
Andrea Leine
Andrea Leine is de vrouwelijke helft van choreografen duo LeineRoebana, dat zij samen met Harijono Roebana vormt. Ze hebben een eigen bewegingstaal ontwikkeld en combineren dans op een bijzondere manier met muziek. De choreografen en de dansers van de groep werden bekroond in binnen- en buitenland. Het werk van LeineRoebana was behalve in Europa ook te zien in de Verenigde Staten, Canada, Rusland, Afrika en Indonesië.
www.leineroebana.com
Foto's: Rosa Verhoeve
Andrea Leine
|
|
|
|
|
Zonder titel
“Op een gegeven moment staat Theo op, hij gaat op twee benen staan, kucht en gaat
aan de tafel zitten waar Barbara nog onder zit. Na een tijdje zo gezeten te hebben,
komt Theo tot zichzelf.
Theo: [schor] Bar, zo kunnen we niet leven. [pauze] We hebben hulp nodig.
Langzaam schuift Barbara een stoel opzij en kruipt onder de tafel vandaan. Ze gaat
tegenover Theo zitten en kijkt hem schuin aan, alsof de zojuist gezegde woorden niet
tot haar door dringen. Langzaam verdwijnt het dierlijke uit haar ogen. Schraapt haar
keel.
Barbara: [zorgelijk] wat had je in gedachten?
Theo: Nou, misschien moeten we iemand in huis halen, gewoon, om te zorgen dat we
niet vervuilen en...
Barbara kijkt Theo geschokt aan.
[Theo vervolgt] Dit zijn dingen waar we rekening mee moeten houden. Nu zijn we
dieren in de mensen-wereld en om dit vakkundig te kunnen bereiken, hebben we
begeleiding nodig. Maar dit moet natuurlijk niet zomaar iemand zijn. Iemand met ervaring op dit
gebied.
Barbara: Trudi had het laatst over haar hondenoppas en (..)
Theo: een hondenoppas [gezicht veranderd van nieuwsgierigheid in ontzag]
Theo loopt de kamer uit. Barbara blijft verward achter.”
Uit “Play” 2011
http://www.torunora.com
|
Nora Tinholt
Foto's: Rosa Verhoeve en Anke Teunisse
Nora Tinholt
|
|
|
08-03-2012 : 12 HRS To Be Present - 4
Op donderdag 8 maart van 12.00 tot 24.00 uur in de Balie in Amsterdam: 12 Hours To be Present International Women’s Day - 48 presentaties van exact 15 minuten door 73 vrouwelijke makers: kunstenaars, wetenschappers, musici, schrijvers, theatermakers en dansers - cultureel evenement met als doel de kleur en de kracht van het werk van vrouwen onder de aandacht te brengen. De deelnemers waren vrouwen uit alle generaties, van 16 jaar tot en met 97 jaar oud. De dag werd verdeeld in 4 tijdsblokken van 12 presentaties. Het programma was een marathon zonder pauzes, van 12 uur en was toegankelijk voor iedereen.
|
|
|
|
Ik stond in een kutvoorstelling maar m'n haar zat wel heel goed
een toneeltekst voor drie actrices van de kleine zaal die af en toe ook in de grote zaal staan
tekst: Magne van den Berg
Fragment gelezen door:
Manja Topper, Judith van den Berg en Janneke Remmers
Foto:Caroline Bijl
|
Magne van den Berg
Magne van den Berg studeerde af aan de Mimeopleiding te Amsterdam en maakt sindsdien haar eigen voorstellingen. 'God woont in Texas', 'Op dagen van scherp licht' ism Servaes Nelissen, en 'Korte stilte meisje begint'.
Vanaf 2006 richt ze zich voornamelijk op het schrijven van toneelteksten.
2006 'Kale bomen ruisen niet', voor Ria Marks en Jose Kuijpers.
2007 'De lange nasleep van een korte mededeling', H.G Van der Viesprijs 2008.
2008 'De binnenkomst of je gaat tenslotte weer naar huis', (Lunchvoorstelling Bellevue), regie Sanne van Rijn (nominaties VSCD Mimeprijs 2010 en de Wijnberg Scenografieprijs 2010).
2009 'Halverwege omgedraaid' voor Het Zuidelijk Toneel, regie José Kuijpers.
2011 'Vijf sec. erin eruit' voor Het Zuidelijk Toneel spel José kuijpers en Marcel Faber
2008 'Mijn slappe komedie voor vier mensen, een handjevol personeel en een tafel die niet vrijkomt', af. Deze tekst wordt het seizoen 2012/2013 door Theaterzaken Via Rudolphi in productie genomen.
2010 Huis, voor Het Filliaal regie Jellie Schipper.
Naast het schrijven van toneelteksten doet ze artistieke-assistenties bij o.a Nicole Beutler (PIECE, 1:Songs), David Weber-Krebbs (The words Jonathan said) en Olivier Provily (Fragmenten, De nacht zingt zijn eigen lied, Lichaam). De tekst 'Ik stond in een kutvoorstelling... 'werd voor het eerst in play with food 8 in Theater Frascati gelezen.
Magne van den Berg
Magne van den Berg
|
|
|
|
|
Endurance IV
Voor deze speciale avond, wil ik een korte versie van de performance Endurance ( 2010) te bewerken.
In mijn zoektocht naar een “zuivere presence” raakte ik geïnteresseerd in het werk van de filosoof Henri Bergson. Zijn theorie over duur ( la durée), de stroom van ervaringen in stadia van bewustzijn en gemoedsgewaarwordingen waren een belangrijk basis voor mijn laatste werken. In workshops met Germaine Acogny, een befaamd meester in de Afrikaanse dans, was ik verrast te ervaren dat ik in haar les, door het vele herhalen van beweging, dichterbij, wat Bergson “zuivere duur” noemt, kwam. Voor Bergson is absolute herhaling van acties of gevoelens onmogelijk omdat ‘elke ervaring verandert door herhaling’.
Het is interessant dat in rituelen zoals in Candomblé, Soefi’s en in de mantras herhaling van beweging, woorden en maten functioneren als een kader voor transformatie en niet als manier om te voorkomen dat een toestand verandert. In mijn eerste vertoning van Endurance I, in Galeria Vermelho in São Paulo in 2010, zag de kunst critica Elvira Vigna in mijn performance niet alleen de transformatie van tijd en ruimte en mijn transpositie van kunst disciplines, maar ook een sterke relatie met het ‘vrouw zijn”. Ondanks dat mijn begin punt niet gebaseerd op gender was, vond ik dit een heel interessante interpretatie van dit werk.
Verbo , 30 july 2010, Galeria Vermelho, São Paulo, Brazil
The better it is, the harder to describe. In the fifth day and one before the last of the festival in Vermelho, I saw one of the best performances – and I don’t mean only from Verbo – that I ever saw. Endurance, from Rose Akras.
A descriptive axis, that of the transposition of languages:
On the floor, a little mountain of graffiti powder, on the sides of the space close to the walls, charcoal sticks to write on the walls. By doing this, she steps on the graffiti powder with the foot, on the floor. It is not something else, it is just the same thing.Because what she writes are sentences where she compares the act of writing to the act of drawing and moving. Writes sentences upon each other. And step where she stepped before. The result in the end is the same: a kind of trail, a way .It is not the only thing she does. In a movement that encloses hieratic poses, she stops the writing. Goes to the center of the space. And starts turning.
The second descriptive axis: the gender
The performer is dressed with a short dress, rounded and transparent. Has long hair covering all the face. She turns. Hair and dress go up and round. Open the arms. It is a vortex, the feminine as an expansive force, that embraces and includes. There’s a soundtrack here, techno. It is a kind of ancestral and actual force at the same time, we enter the timeless, the sacred
And we come to the third descriptive axis, the time:
The title is Endurance. The performer repeats her cycle of actions infinitely. Cycles. Menstruation, seasons or logical lines that present, develop and conclude – it doesn’t matter.
The integration of the three axis:
The writing has no punctuation, is unorganized. Contains random numbers, additions. The organization is out of the walls. Is on the floor that even if limited by the walls, is where a black hole acts, a super powerful “feminine”, a vortex that reaches everything. And ends up by consuming itself, it endures.
Elvira Vigna is a writer and art critic with formation in art and letters and has a masters in theory of signification at the Federal University of Rio de Janeiro.
|
Rose Akras
ROSE AKRAS
Sinds 2005 Akras onderzoek Rose in haar performances aanwezigheid en vertegenwoordiging, affectieve en representatieve sensaties, perceptie en de ervaring van tijd en ruimte. Het werk van de filosoof Henri Bergson, met zijn theorie over zuiver duur en de interseccion van tijd en ruimte zijn een sterke basis voor haar werk. Op het moment Rose Akras ontwikkelt een series van werken vanaf de vraag hoe beweging en de perceptie van tijd en ruimte kan resulteren in een drie-dimensionale representatie van tijd en ruimte, op zoek naar een mogelijke transpositie van de kunst discplines.
Naast het creëren van voorstellingen, Rose Akras doceert beweging onderzoek aan de Amsterdamse Hogeschool voor de Kunsten. Zij is adviseur en kunstenaar van Verbo, de internationale performance art platform van Galeria Vermelho in São Paulo, Brazilië en sinds 2010 organiseert met Dirk Jan Jager manifestaties van live art in Amsterdam. In 2010 'In the Evidence of experience ", gevolgd door FLAM in 2011 en twee edities van de Museumnacht in de locatie Oude Kerk . Hun programma Between Heaven and Earth kreeg de prijs van Best Museumnacht in Amsterdam in 2010.
In april 2012 volgt de sencond editie van FLAM, Forum o Live Art Amsterdam in Arti , met de uitwissiling van 14 Braziliaanse en in Nederland werkende kunstenaars.
www.basisforliveart.com (vanaf maart 2012)
Rose Akras
|
|
|
|
|
WOORDVROUW - TALISMAN
Margriet Kemper leest voor uit eigen en andermans gedichten - en deelt dichtregels van dichteressen op porseleinen multiples uit, talismannen voor jaszak of tas. In beperkte oplage!
|
Margriet Kemper
Margriet Kemper (Bandung 1951) werkt als kunstenaar in opdracht, docent aan AKV/St.Joost te ’s-Hertogenbosch, curator van o.a. de zomermanifestatie Landkunst2010 in Noord Brabant, als auteur en als uitgever/redacteur van uitgeverij Pels&Kemper. Zelf zet zij de kunst in als een contextgebonden generator van betekenissen en processen, maar bewondert daarentegen kunstenaars wiens of wier werk zelfgenererende werelden zijn.
Afbeelding: '37 Maximes' (per maxime oplage 2), tekst op porselein, 2004, Margriet Kemper
Margriet Kemper
|
|
|
|
|
Falling & Flying
Er is geen levend wezen zo gecompliceerd als de mens.
Wij weten als geen ander dondersgoed dat wij sterfelijk zijn.
vormen: theater-tekst-film
|
Bernadette Jilesen
Bernadette Jilesen
Ik ben verzinner, uitvoerder van verzinsels in verschillende vormen die tonen hoe kwetsbaar en krachtig we als mens zijn.
Ik benoem menselijkheden in alle eenvoud, via deze naakte benadering over mijn woestijnkorrelkleinzijn maak ik ruimte voor herkenning en communicatie met de toeschouwer.
Bernadette Jilesen
|
|
|
|
|
take your time
before time takes you! Ik sta op een berg en kan heel ver kijken, verder en verder weg. Kleur, kracht, leven, geluk, verdriet, voluit en ingetogen, ik werk met mijn stem op het moment daar en dan.
|
|
|
|
|
|
Rand
Spreekt beneden en spreekt boven, rent op en af de trappen en valt; heeft bloemen gekocht maar weet niet welke hij mooi vindt?
|
|
|
|
|
|
Voor zoekers, zwijgers en wereld-verbeteraars
|
|
|
|
|
|
Reformation
Jeanette toont fragmenten uit haar experimentele film Reformation, over het smelten van bevroren herinneringen van een stadskind als import in een christen-fundamentalistisch gehucht in Nederland. JeanetteGroenendaal confronteert met haar camera niet alleen de dorpelingen en zichzelf via de locatie performance van het filmmaken met een verzwegen geschiedenis van misbruik.
|
Jeanette Groenendaal
Jeanette Groenendaal, 01 01 1964 Utrecht, woont en werkt in Amsterdam.
Opleiding; DasArts. Onderzoek en ontwikkeling Hermetica studies UvA.
Experimentele film/documentaire/ performances/video installaties.
Publiek participatie installaties, workshops
performing; regisseur, camera, montage, productie, distributie
ondersteund door het Fonds BKVB, Filmfonds
http://www.G-netwerk.nl
Foto's/filmstills: Bowling pro res filmstill copy.jpg
Evan Zaag pro res Filmstill.jpg
JI HUn OSTER PRO RES copy.jpg
PIG filmstill HR.jpg
Yoga pro res filmstill copy.jpg
onderstaande foto's waarop Jeanette Groenendaal (rechts op de foto) haar gaste voorstelt
fotografe: Anke Teunissen
Jeanette Groenendaal
|
|
|
|
|
duo's voor 2 violen van Bela Bartok en van Sergei Prokofieff
|
Ana Termeulen en Judith Bruijn
Ana Termeulen is 16 jaar en speelt viool sinds haar zesde jaar. Vanaf haar elfde is ze verbonden aan de Sweelinck Academie van het conservatorium van Amsterdam, waar Reinette Thiadens haar docente is. Ana is lid van het Ode Kwartet en is eerste violiste bij het Jeugd Orkest Nederland (JON), waarmee ze veel podiumervaring heeft opgedaan. Ze heeft masterclasses gevolgd bij oa Coosje Wijzenbeek, Charles Watt, Emmy Verhey en Vera Beths. Ana speelt op een viool uit 2011 van vioolbouwer Matthieu Besseling.
Judith Bruijn is 17 jaar en speelt vanaf haar zevende jaar viool. Vanaf haar 15e studeert ze bij Reinette Thiadens aan het Sweelinck academie in Amsterdam. Ze heeft een aantal masterclasses gevolgd van bij Birthe Blom, Charles Watt en Vera Beths. Verder heeft ze een aantal keer voor het opgetreden met het Promenade orkest gespeeld bij het festival Klassiek aan de Zaan. Judith speelt wisselend in strijkkwartetten en als eerste violiste in het Noord Hollands Jeugd Orkest.
Ana Termeulen en Judith Bruijn
|
|
|
|
|
|
Sarah Ringoet
Sarah Ringoet studeerde in 1998 af aan de Kleine Academie in Brussel.
Hierna volgde ze de Mime opleiding in Amsterdam, waar ze in 2002 afstudeerde met I pass you by. Voor deze voorstelling ontving zij de Jonge Makers opdracht van het Prins Bernhard Cultuurfonds. Bij Theater Gasthuis was ze 3 seizoenen lang huismaker en maakte ze verschillende voorstellingen waaronder: “Jealous sky”, “100.000 Million Days”, “Some Blonde gave me nightmares”, “Verenigde Staten” en “Ik heb vals gespeeld”.
In 2006 maakte ze de jongerenvoorstelling” Les yeux dans l’eau” , een voorstelling in zwembad Olympos in Dendermonde (B). Haar voorstelling “Simon Says” (2006/07) werd geselecteerd voor de Serie Blind Date Nieuwe Theatermakers 2008.
Bij Productiehuis Brabant maakte ze de voorstelling “Reprise” die seizoen 2008/09 op tournee ging. In juni 2009 regisseerde ze de afstudeervoorstelling van de Mime Opleiding Amsterdam. Deze voorstelling “Gezelschapsdieren” was te zien in het Veem theater en tijdens het It’s festival in Frascati 1. “Er schuilt een hooligan in mij” was in 2009/10 te zien. “De Bannelingen” maakte ze in april 2010 in Melkweg Theater.
In 2009 schreef ze de dialoog “Bodywarmer”, deze zal in 2012 in verschillende theaters te zien zijn. Afgelopen seizoen maakte ze “Zotte Zorgen” een solovoorstelling met Lotte Dunselman. Zotte Zorgen werd genomineerd voor de VSCD mimeprijs 2011.
Als actrice was Sarah Ringoet te zien in voorstellingen van Olivier Provily (De Demonstranten(2002), God’s Opinion(2004), Lente/ Van Gogh Museum(2008)), Lotte van den Berg (Het Blauwe Uur (2005/06), Lucas De Man (NV Harde Materialen(2008)) en MGA (Oh My God 2010-2011))
Sarah Ringoet
|
|
|
|
|
Een oefening in vallen en vangen
Centraal in het werk staat hoe de individu zich verhoudt tot de wereld, de groep waarin hij is en de ander. Ik benader mijn werk, of het nu formeel een performance, installatie of theatervoorstelling heet, dan ook altijd als situatie. De toeschouwer zit er, zonder dat hij dat wellicht direct door heeft, altijd in. Het lichaam van de toeschouwer is voor mij het uitgangspunt.
Ik streef er naar het concept en de vorm totaal samen te laten vallen. Zo ontstaat een betrokken fysieke ervaring, die men tegelijkertijd beschouwt. Op deze wijze reflecteert de toeschouwer op zijn manier van betekenis geven. Kenmerkend is dat ik vaak met ‘non-performers’ (willekeurige mensen zonder performance opleiding) werk en het materiaal biografisch/documentair is.
|
Anne Breure
Anne Breure (1988) studeerde in 2011 af aan de Theaterschool in Amsterdam. Ze is zowel werkzaam in de politiek als in de kunst en beide praktijken beïnvloeden haar werk. Achtereenvolgens werkte zij op het Europees Parlement en tegenwoordig als research assistant voor de Congressional European Parliament Initiative.
In 2011 richtte zij Het Gele Huis op, een plek waar kunst, wetenschap, politiek en mensen in de gestalte van tal van verschillende events elkaar ontmoeten www.hetgelehuis.org Haar werk is vaak documentair en verhoudt zich tot de openbare ruimte.
Anne Breure
Anne Breure
|
|
|
|
|
|
|
|
|
17-09-2011: Verkadefabriek/Den Bosch
Spannend en fascinerend, stilte en concentratie in de zaal ten opzichte van het geroezemoes in de drukke Verkadefabriek; 3e jaars Studenten AKV/St. Joost uit Breda en Den Bosch maken een avondvullend programma tijdens de Kunstnacht.
In relatie tot en als gevolg van LiveArt workshops taught by Danielle van Vree, Sonja Augart en Bart van Dongen en Anet van de Elzen
20:30 - 1:30 uur |
|
|
|
|
|
Verkadefabriek - Den Bosch
|
|
|
|
Waterpiece
Wie kan het meeste water drinken?
|
|
Verkadefabriek - Den Bosch
|
|
|
|
|
|
Verkadefabriek - Den Bosch
|
|
|
|
|
|
Verkadefabriek - Den Bosch
|
|
|
|
|
|
Verkadefabriek - Den Bosch
|
|
|
|
|
|
Verkadefabriek - Den Bosch
|
|
|
|
La playa
over soppend nat zand in laarzen
|
|
Verkadefabriek - Den Bosch
|
|
|
|
In mijn familie
aangrijpend werk over familie
|
|
Verkadefabriek - Den Bosch
|
|
|
|
The Max Joey speech
hoe stotteren ons ongemakkelijk..
|
|
Verkadefabriek - Den Bosch
|
|
|
|
|
|
Verkadefabriek - Den Bosch
|
|
|
|
|
|
Verkadefabriek - Den Bosch
|
|
|
|
|
|
Verkadefabriek - Den Bosch
|
|
|
|
Möhre
Gelijktijdig met de andere werken wordt ook dit beeld ontwikkeld
|
|
Verkadefabriek - Den Bosch
|
|
|
|
System
intervallen tijdens de avond - werkend met printer en scanner; ritueel van vermenigvuldiging
|
|
Verkadefabriek - Den Bosch
|
|
|
|
Rosebud
Langdurig ritueel van Renée Verberne
|
|
Verkadefabriek - Den Bosch
|
|
|
|
Silent speaking
door Carmen Montes en Nacho Fernández, twee Spaanse studenten die het Erasmus programma volgen
|
|
Verkadefabriek - Den Bosch
|
|
|
|
Handstand
Live-Art - Emma Waqué poogt op talloze manieren de handstand te doen
|
Emma Waqué
Op de voorgrond Carmen Montes en Nacho Fernández met Silent speaking
Emma Waqué
|
Verkadefabriek - Den Bosch
|
|
|
|
Automatic writing and composition
KUNSTNACHT 17 september 2011 - In de kleine zaal van de Verkadefabriek door 15 studenten van AKV St. Joost - kunstacademies 's-Hertogenbosch en Breda
|
|
Verkadefabriek - Den Bosch
|
|
|
|
Flyer To Be Present - Kunstnacht Den Bosch
|
|
Verkadefabriek - Den Bosch
|
|
|
|
Workshops To Be Present
met 3e jaars studenten St. Joost - Kunst academies Breda en 's-Hertogenbosch
|
|
St. Joost Kunstacademie Den Bosch
|
|
03-06-2011: SHOWROOM/Arnhem
To Be Present - Live - No Tech, internationaal festival in samenwerking met Stichting G.A.N.G. in SHOWROOM Arnhem; een prachtige projectruimte.
Op zaterdag zijn er workshops op inschrijving die gegeven worden door Concha Jerez, Kirsten Norrie en Anet van de Elzen. Op vrijdag en zondag vinden er performances plaats van een internationale selectie van kunstenaars, uit Praag, Madrid en Oxford. |
|
|
|
Myšlení pštrosa (Ostrich’s thought )
De dagelijkse routine ondervragend; het gewone, het statische maar altijd een beetje het verlies van de balans of het onvoorziene wat elk moment kan gebeuren. Op dit moment komen lichaam, ruimte en objecten in het vizier. Deze performance presenteert dageljkse standaard situaties waar de functionaliteit van een object, de ruimte of het lichaam veranderd is.
|
Stéphanie N Duhirahe
Interroger ce qui semble avoir cessé à jamais de nous étonner Georges Perec L’infra- ordinaire (Dat te bevragen wat gestopt is, ons voor altijd te verbazen)
Stépanie N'Duhirahe
Stéphanie N Duhirahe
|
Showroom Arnhem, ingang Kleine Oord, Arnhem
plattegrond
|
|
|
|
Scottish Hydroxide
Voortbordurend op recent onderzoek, gebruikt Kirsten Norrie fysicaliteit, aanwezigheid en atmosfeer om visule talen te creëeren die het kapotmaken en heruitvinden van het schots-zijn beschrijven.
|
Kirsten Norrie
Kirsten Norrie is een schotse performance kunstenaar wiens werk aanwezigheid, fysicality en visuele poëzie onderzoekt. Ze maakt werk doorspekt met reonerende objecten met werk tegen her lichamelijke identiteit, beschadigde kroonluchters, een zonndebed met conquistador pantser, een wokf karkas, olie, neon en een havik zijn sommige van de substanties en objecen gebruikt om vitale beelden te creeeren. Ze heeft zowel solo performances gemaakt maar ook als deel van de groep 'The Wolf in the Winter' in Europa, Amerika, Vietnam en Groenland en zij schrijft over live art voor Art Monthly en Performance Research. Ze is op het moment bezig met het afsluiten van haar doctoraat aan The Ruskin School of Drawing and Fine Art, University of Oxford, zij doet research naar Scottish 'ness'.
Kirsten Norrie
Kirsten Norrie
|
Showroom Arnhem, ingang Kleine Oord, Arnhem
plattegrond
|
|
|
|
A Half and Half Cheese Fondu Mixture
Research with Albert Anker
Een performance van 20 minuten. Waar ligt het grensvlak tussen traditie en innovatie? Met respect voor deze kwestie, speelt onze performance met verschillende Zwitserse clichés en symbolen; we verdraaien ze als we dat willen. De performance is gebaseerd op vier schilderijen van de Zwitserse schilder Albert Anker. We bestuderen het idee van de plurale identiteit en het veranderen van iemand in iemand anders.
|
Cécile en Stéphanie N Duhirahe
Performance omschrijving: 4 tableau vivants «realistische levende foto's» vervormd door absurde gedragsfoto 1: Albert Anker Mädchen mit Brot. Foto 2: Albert Anker Mädchen, die Haare flechtend, Foto 3: Albert Anker Das erste Lächeln. Foto 4: self-portrait of Albert Anker
Stéphanie en Cécile N'Duhirahe
Cécile en Stéphanie N Duhirahe
|
Showroom Arnhem, ingang Kleine Oord, Arnhem
plattegrond
|
|
|
|
ink
Nieuwe performance van Dagmar Bosma, studente aan ArtEZ fine art, Arnhem
|
|
Showroom Arnhem, ingang Kleine Oord, Arnhem
plattegrond
|
|
|
|
Workshops
Workshops To Be Present – LIVE – No Tech in ARNHEM
Op zaterdag 4 juni 2011 / vanaf 10.00 uur in Showroom, Langstraat 20, Arnhem – ingang Kleine Oord
De workshops worden gegeven door Concha Jerez (1941 - ES), Kirsten Norrie (1977 - GB) en Anet van de Elzen (1963)
Gedurende de hele dag, op zaterdag 4 juni 2011 werken we aan een avond programma van live art presentaties. Het werk wat overdag ontwikkeld wordt door de deelnemers tijdens de workshops, wordt ‘s-avonds vanaf 20.00 uur voor een publiek LIVE gemaakt. Waarbij aandacht uitgaat naar de kracht van aanwezigheid, het zijn in het hier en nu en naar het energetische contact met het publiek.
Showroom is de indrukwekkende industriële presentatieruimte van o.m. Stichting G.A.N.G. onder een parkeergarage, aan de Langstraat, ingang Kleine Oord.
Er is ruimte voor 15 deelnemers, de groepsdynamiek zorgt voor een inspirerend en uitdagend onderzoek. Documentatie van de performances wordt na afloop ter beschikking gesteld.
Wij verzorgen een eenvoudige lunch, koffie en thee en ’s avonds een kop soep/broodje.
Deelname € 40,-- / voor studenten € 25,--
Inschrijving: info@tobepresent.nl
|
|
Showroom Arnhem, ingang Kleine Oord, Arnhem
plattegrond
|
|
|
|
Cadans
Als groep richten we ons bij deze performance op de grens tussen routine en dwangmatigheid van dagelijkse handelingen
zie video
|
Colina van Bemmel, Hanna Rab, Fiona Lutjenhuis, Nina van Oort en Kyrr Vliegen
Colina van Bemmel, Hanna Rab, Fiona Lutjenhuis, Nina van Oort en Kyrr Vliegen
Cadans wordt voor het eerst LIVE gebracht, na deelname aan de workshops met Concha Jerez, Kirsten Norrie en Anet van de Elzen
Colina van Bemmel, Hanna Rab, Fiona Lutjenhuis, Nina van Oort en Kyrr Vliegen
|
Showroom Arnhem, ingang Kleine Oord, Arnhem
plattegrond
|
|
|
|
Niet wat ik zie maar wat ik weet.
De performances voor To Be Present is een heropvoering van een performance uit 1978.Beschrijving: In de ruimte staan twee stoelen tegenover elkaar. Op ooghoogte hangt een tweezijdige reflecterende spiegel. Gedurende 2 uur zal Albert Van Der Weide op een van de stoelen zitten. Het publiek is uitgenodigd om op de andere stoel plaats te nemen.
|
Albert Van Der Weide
Albert Van Der Weide is sinds 1976 kunstenaar. Hij maakt tekeningen, installaties en voert projecten en performances uit. Zijn werken zijn gebaseerd op onderzoek en engagement. De werken maken zichtbaar wat hij in eenzaamheid met zich meedraagt. Reflecties en transformaties van zijn sociale en politieke ervaringen, echo’s uit de collectieve geschiedenis. Leermomenten en pijnpunten, het tikken van de klok en vloeien van de tijd.
Albert Van Der Weide
|
Showroom Arnhem, ingang Kleine Oord, Arnhem
plattegrond
|
|
|
|
Free the freedom
I am going to walk around the space and will ask to the public to cut my skin off ( pieces of my cloth). My cloth is the skin of the body and the spirit which covers the pain in daily human life. Each cutting action will free the freedom .It’s important that the people participate in my performance.
Lee Eun Young
|
Lee Eun Young
Lee Eun Young (Pusan, South Korea, 1954) is a very special artist.
She works steady on an ever increasing oeuvre of great depth and impressive diversity.
Her artistic position is actually quite hard to describe as Eun Young’s attitude and oeuvre does not fit within any pigeonhole. She is a cross-over artist in the most sincere sense. In this respect her personal multicultural background and artistic identity might reflect this as well. Grown up in Korea, educated in Paris and working for quite some time now in The Netherlands, Eun Young produces original and non conformist, un-fashionable, lively and even humorous works with a most serious undertone.
Sometimes she takes position as a true autonomous artist, and then she feels quite well as an applied artist, fashion designer, poet and even performer. Creating and re-creating, based on a permanent search for identity, connections between now and then, here and there.
In her work Lee Eun Young goes back to her Korean, Confusianistic roots in which history, and especially family-history plays such an important role. In her assembly pieces she adds new layers to existing objects. That may be photographs from her personal past, ordinary everyday utensils of clothes. She revitalises these by various interventions. Elements in old photographs are accentuated by adding contours or shades by pencil of with ink on transparent paper attached to the original picture.
Common appliances or objects (such as typewriters, bottles, toys, shoes or clothes, piggybanks) are covered up with leaf silver, foil, adhesive tape, needles and at one time even with margarine.
As an artist settled in The Netherlands, Eun Young shapes her personal history, past and present in an emotionally rich and most associative way. And not to forget, the enormous energy and pushing power she puts in her projects.
One of her last extraordinary and highly original projects is a series of installations, or rather inventions, in particular locations: the offices of Mayors of various Dutch cities. Offices that symbolize local history tradition and universal standards such as power and democracy: those offices are metaphors of public spaces that are usually kept closed and inaccessible for most inhabitants of those cities. With her objects, photo works, pieces of fashion or extravagant shoe-related designs intermingling with the usual rather formal office inventory Eun Young transforms these offices to subtle temporary installations: deranging, commenting, provocative, causing confusion and gaining praise.
Eun Young’s strength is her persistence and strict discipline, Together with her original mind and authentic talent to shape and reshape, forms this rich source with seems to produce a never-ending stream of personal, colourful, subtle and multilayered messages for the world. That makes her a very special and talented artist that deservers our interest and support.
Max Meijer
Former Director Museum of Modern Art Arnhem
Director of TiMe Amsterdam, art and heritage consultants
Lee Eun Young
|
Showroom Arnhem, ingang Kleine Oord, Arnhem
plattegrond
|
|
|
|
THROUGH SELF-CENSURESHIPS
Gedurende de 40 jaar dat dictator Franco Spanje regeerde gelijktijdig met een constante repressie, leden de Spanjaarden zwaar censuur. Er waren veel dingen die niemand kon doen, zeggen, schrijven…zonder veel risico om in het gevang te geraken. Ik begon aan het einde van die periode - in 1974 - mijn eerste conceptuele werken te maken, met zelf gecensureerde teksten. Toen Franco stierf in 1976 en de democratie weder geboren werd in Spanje, dacht ik dat het tijd was om te stoppen met deze zelf gecensureerde teksten te schrijven, maar ongelukkigerwijs observeerde ik met grote zorg dat er nog steeds veel dingen waren die niet uitgedrukt konden worden om verschillende redenen. Soms was het omdat ze niet politiek correct waren. Anders waren ze weer niet sociaal correct, anders omdat ze persoonlijk niet correct waren. Jaren zijn voorbij gegaan en in die tijd ben ik heel attent gebleven of ik kon stoppen met het maken van deze zelf gecensureerde teksten. Jammer genoeg observeer ik niet alleen dat zelfcensuur niet minder is geworden in onze democratische maatschappijen maar dat zelfcensuur is vermeerderd in alle publieke en private omgevingen.
|
Concha Jerez
In mijn performance THROUGH SELF-CENSURESHIP laat ik mij meer uit over de kwestie van zelf-censuur die in mijn werk aan de orde is geweest gedurende 37 jaar. In de laatste jaren doe ik dat nog steeds met extreme intensiteit en bezorgdheid over onze democratische maatschappijen. We zijn vrij dingen te zeggen maar we censureren onszelf omdat het niet politiek correct is, sociaal correct, artistiek correct of persoonlijk correct. En we houden onszelf stil bij een vrijwillige oefening die ons denken en ons publieke en private leven censureert. Mijn performance heeft een aan de locatie gebonden karakter - een ander essentiële richting in mijn werk uit de 70er jaren - in SHOWROOM ARNHEM zullen verschillende interventies plaatsvinden gedurende de actie.
Concha Jerez
Concha Jerez
|
|
|
|
|
P-02:
☑ Een artistieke vriendschap
☐ Vriendschap voor het leven
|
|
Showroom Arnhem, ingang Kleine Oord, Arnhem
plattegrond
|
|
20-05-2011: Huis van Bourgondie/Maastricht
Prachtige presentaties van LIVE werk van studenten dat ontstond na de Performance workshops die in maanden eraan voorafgaand hebben plaatsgevonden op de Academie Beeldende Kunsten in Maastricht. |
|
|
|
Flyer - TIME to be present!
TIME To Be Present - enerverende avond voorstelling van studenten Academie Beeldende Kunsten Maastricht in Het Huis van Bourgondië.
Huis van Bourgondië
|
Annick Ypma, Marta Alvarez Morraja, Alejandro Asenjo, Thilman Crins, Anet van de Elzen
Met Annick Ypma (ABKM), Marta Alvarez Morraja (Erasmus), Alejandro Asenjo (Erasmus) en Thilman Crins (ABKM); 4 studenten van de afdeling Autonoom in samenwerking met gastkunstenaar Anet van de Elzen.
Annick Ypma, Marta Alvarez Morraja, Alejandro Asenjo, Thilman Crins, Anet van de Elzen
|
Huis van Bourgondië, Hoogfrankrijk 27, Maastricht
plattegrond
|
|
|
|
|
studenten 3e jaar Academie Beeldende Kunsten Maastricht en Anet van de Elzen
Onderzoek naar de raakvlakken van LIVE art met het theater...Na het werken op locatie. Met Annick Ypma (ABKM), Marta Alvarez Morraja (Erasmus), Alejandro Asenjo (Erasmus) en Thilman Crins (ABKM); studenten van de afdeling Autonoom in samenwerking met gastkunstenaar Anet van de Elzen
Foto's: Kiet Duong en Alex Silichev - beiden student fotografie aan Academie Beeldende Kunsten Maastricht
studenten 3e jaar Academie Beeldende Kunsten Maastricht en Anet van de Elzen
|
Huis van Bourgondië, Hoogfrankrijk 27, Maastricht
plattegrond
|
|
|
|
TIME To Be Present
Enerverend avondprogramma met LIVE werk wat ontwikkeld werd gedurende de workshops performance die voorafgingen aan deze avonden. Op locatie werd het programma in elkaar gezet; een voorstelling waarin solo en groepswerk elkaar afwisselen. De performances, het live art werk gaat voorbij aan het individuele. Waar zijn de grenzen van de beeldende kunst en waar die van het theater? Gaat het er uiteindelijk niet om dat we iets zien wat ons raakt?
Vragen die we ons stellen gedurende het onderzoek.
|
|
Huis van Bourgondië, Hoogfrankrijk 27, Maastricht
plattegrond
|
|
25-03-2011: Museum voor Moderne Kunst Arnhem
Live performances in het Museum voor Moderne Kunst Arnhem, een selectie van internationale performance kunstenaars presenteert samen met een vijftal studenten hun performances tijdens een programma vanaf 13.00 uur in het MMKA. |
|
|
|
Live performance
Verrassend begin van student fine art artEZ Laurens Feijten, in de tuin van het MMKA
Laurens Feijten maakte deze performance als verwijzing naar zijn geboorte. Doordat het geboortekanaal niet ver genoeg opende, en bovendien zijn navelstreng om zijn nek gewikkeld was, moest hij met een keizersnede geboren worden. Zesentwintig jaar na dato doet hij het over, maar nu op eigen kracht. Het verstikkende plastic houdt hem vast, en knijpt zijn zuurstof af. Slechts door een slang kan hij ademen, die niet toevallig lijkt op de navelstreng.
Daarnaast is de performance een metafoor voor het zich losworstelen uit beklemmende stagnatie, iets dat elk mens probeert, of zou moeten proberen. Iedereen komt op een punt dat hij of zij beseft vast te zitten in een sleur, een veilig ritme, een sluimer die echter zo verdovend is dat men alleen nog maar droomt en niet meer dromen najaagt."
|
Laurens Feijten
Laurens Feijten (Nijmegen 1984) studeert Vrije Kunst aan ArtEZ Arnhem. Eerder behaalde hij een master Oude Geschiedenis in Leiden en is geïnteresseerd in de combinatie van verleden en kunst, iets dat hij probeert te incorporeren in nieuw werk.
Laurens Feijten
|
Tuin van het Museum voor Moderne Kunst Arnhem
|
|
|
|
|
|
Museum voor Moderne Kunst, Arnhem
|
|
|
|
Dust
..over goud dat verwaait tot stof
|
|
Museum voor Moderne Kunst, Arnhem
|
|
|
|
Remember::red
Sandra Johnston verwijst in haar performance naar het werk van Marlene Dumas wat in de koepelzaal hangt.
|
|
Museum voor Moderne Kunst Arnhem
|
|
|
|
Live performance - triangel in wit
Van Jacqueline Arnold en Dagmar Bosma en Rosa Helldorfer, studenten fine art ArtEZ Arnhem, zeer vrouwelijke performance over zintuigelijke waarneming.
|
|
Koepelzaal van het Museum voor Moderne Kunst, Arnhem
|
|
|
|
Estirant més el braç que la màniga, futur fragil
:"meestal spreek ik niet in een performance, vreemd genoeg vandaag wel, denken jullie er wel eens over na dat onze toekomst zo fragiel is?"
Vertaling: de arm veel verder strekken dan de mouw lang is - fragile toekomst. Het is een Catalaanse uitdrukking die betekent dat je je capaciteit overschat, als het inkomen veel lager is dan wat er uitgaat.
|
|
Koepelzaal van het Museum voor Moderne Kunst, Arnhem
|
|
|
|
Live performance - stoel
Afsluitende performance op deze dag in de Rijnzaal van het Museum voor Moderne Kunst van Michiel van de Werf en Anan Striker, studenten Fine Art ArtEZ Arnhem
|
|
Rijnzaal, Museum voor Moderne Kunst, Arnhem
|
|
25-03-2011: Focus Filmtheater Arnhem - FILMS
In Focus Filmtheater Arnhem, Filmprogramma van performances speciaal voor camera, zogenaamde singular acts, performances gericht op een enkele handeling, uitgevoerd in een verdwaalde omgeving, absurdistische uitgangspunten...maar ook relaties staan centraal
Tegelijkertijd vinden ook premieres plaats van werken van studenten; gemaakt in het kader van de performanceworkshops die we eerder gaven op ArtEZ Fine Art Arnhem. |
|
|
|
Fit in
fascinerend filmdebuut van Lin Gerritse, gemaakt voordat hij naar ArtEZ ging om Fine Art te studeren
|
|
|
|
|
|
Place
By Liza May Post
Korte loop, 1996, 1.03 min
|
Liza May Post
Liza May Post - 1965, Amsterdam / 1988-1993 Rietveld Academie, Amsterdam / 1994+1995 Rijksacademie, Amsterdam / 1997-1998 P.S.1-Studio Program, New York
2001 49e Biennale van Venetie-Nederlands Paviljoen
Liza May Post
|
|
|
|
|
Durée
2008 - 4 x 2 min.
The title of this work refers to a concept of the French philosopher Henri Bergson (1859-1951), that of “la Durée” (“the Duration”). This concept is rather hard to explain but in effect posits that time as measurable and quantifiable (seconds, hours, years) is quite different from time as experienced by conscious individuals. This inner life, or time, is the Duration.
This phenomenon serves as a useful metaphor for how we as individuals must deal with the reality of our existence in the world, surrounded by others.
Since the private time (and following Wittgenstein, language) of the soul is incommunicable with the outside world, we are thus condemned to isolation, to a core of loneliness which cannot be overcome.
In this work, as in others, I have attempted to visualise and paraphrase an abstract concept through literal means. The work consists of a series of four videos of exactly 2 minutes each, slowed down to somewhat less than half real time. It is not obvious to see in this slow time that I am performing a series of otherwise normal actions extremely fast indeed. The effect of this is that the slow-motion playback and my frantic actions cancel each other out. Whereas everyone else seems stuck in treacle, I am as close to normal as can be found in this strange, dreamlike world.
|
Chris Meighan
Chris Meighan (1979) houd zich bezig met de verhouding tussen de individuele mens en de maatschappij en de wereld in het algemeen. Geschiedenis speelt hierbij een belangrijke rol, samen het de ontwikkeling die samenlevingen ondergaan, van een dynamisch, onontwikkeld toestand naar de statische, schijnbaar vrij en open maatschappij van tegenwoordig.
www.chrismeighan.com
Chris Meighan
|
|
|
|
|
Fly
werk van Aaron Williamson gemaakt tijdens een verblijf in de Bewaerschole in Burgh haamstede in Zeeland
|
|
|
|
|
|
Calling the mountain
2003, 1.53 min.
Performance tijdens een verblijf in Groenland in de prachtige omgeving van Sissimiut
|
|
|
|
|
|
THE FUCK YOU SHOW
Amsterdam 2004 - 7.45 MIN
''The Fuck You Show'' 2004 is gemaakt tijdens het verblijf aan de Ateliers 63 in Amsterdam. Het is een van de eerste performances van Johanna de Schipper die het experiment aangaat met een totaal kunstmatig, opgebouwd decor.
De Schipper speelt het personage van de gefrustreerde huisvrouw die zich geen blad voor de mond neemt. De enige tekst die steeds herhaald wordt is ''fuck you, fuck you!'' De onvrede die tijdens het verblijf tussen de gesloten muren van de Ateliers was opgebouwd, kan niet onopgemerkt blijven. De omstander voelen zch enorm aangesproken.
|
Johanna de Schipper
Johanna de Schipper maakt performances, installaties en collages.Ze is gefascineerd door de kille maar aantrekkelijke schittering van de modewereld en combineert dit met een cynische feministische ondertoon. Je ziet vaak tijdschriften covers en overvrouwelijke personages terug in haar werk. Veel personages uit haar performances zijn gebaseerd op fotos uit tijdschriften.
Haar performances lijken onstaan te zijn uit pure ergenis en onvrede met de wereld om haar heen en hebben een activistisch tintje. Het wellicht iets te ver doorgevoerde cynisme, moet niet altijd serieus genomen worden.
Vaak kiest de schipper absurde locaties voor de uitvoering van haar werk. Met verstilde handelingen of juist verwijtende, harde teksten, licht ze het publiek in over haar staat van zijn. Het lijkt een aanklacht, maar de duidelijke richting ontbreekt voor wie zich niet aangesproken voelt.
Johanna de schipper is betrokken bij verschillende performance projecten waarbij het samengaan van installatie, collage en performance een belangrijke rol speelt.
Samen met Kelly Kerssens richtte ze het platform ‘’The New Collagists’’ en ‘’THE BOOKSTORE’’ (een kunstenaars residentie) op.
Johanna de Schipper
|
|
|
|
|
live performance
verrassende performance van Zoë van Horen, studente fine art, ArtEZ, Arnhem
|
|
|
|
|
|
Schets
13 filmpjes van 1 minuut gemaakt door de studenten Fine Art ArtEZ Arnhem, tijdens de performance workshops
|
Studenten fine art
op verschillende plekken in de fine art afdeling vamn ArtEZ Arnhem
Studenten fine art
|
|
|
|
|
I your dear friend am in my self undone
2007 - 4.05 min.
The title of this piece comes from a line in John Bunyan’s “Pilgrim’s Progress”, a religious allegory from the 17th century. Christian, the protagonist (and my near namesake) must journey from the City of Destruction to Mount Zion, on the way shedding his heavy burden of sin.
While I myself am not an adherent of the Christian or any other faith, I have made a quite direct and literal tribute to the allegorical foundations of the original text. My burden is two rolls of household carpet; these have become stained and worn over time, collecting dirt as a person collects memories.
|
Chris Meighan
Chris Meighan (1979) houd zich bezig met de verhouding tussen de individuele mens en de maatschappij en de wereld in het algemeen. Geschiedenis speelt hierbij een belangrijke rol, samen het de ontwikkeling die samenlevingen ondergaan, van een dynamisch, onontwikkeld toestand naar de statische, schijnbaar vrij en open maatschappij van tegenwoordig.
www.chrismeighan.com
Chris Meighan
|
|
|
|
|
Jump they say
2011 - 4 min
film geinspireerd op een eerder getoond 1 minuten film fragment, van Frank van Hoorn, student fine art artEZ Arnhem
|
|
|
|
|
|
DE STRAATWERKERS GREPPEL
Berlijn, 2003 - 6.00 min
''De Straatwerkersgreppel'' toont een werk dat gemaakt is tijdens een residentie periode in Belijn, Kunstfabrik am Flutgraben.
We zien hier de kunstenares zelf in een straatwerkersgreppel een gat in de grond graven. De performance, die de hele avond doorging, was bedoeld om de machteloosheid te tonen over het veranderen van de stad.De kaarsen zijn een ceremonieel detail die verwijzen naar een herdenking. De voorbijgangers konden af en toe even stil staan bij het werk.
|
|
|
|
|
|
territoria
Recente film, speciaal gemaakt voor dit filmprogramma in een waanzinnige omgeving, door Lin Gerritse, Student Fine Art ArtEZ Arnhem
|
|
|
|
|
|
pick up blues
2002 - 2 min.
Een dialoog tussen de mond van een vrouw en een pick-up naald.
|
|
|
|
|
|
Barrierman
70 % van de gehandicapten, volgens een recent UK overheids onderzoek, zegt dat zij barrieres ervaren in het sociale verkeer. In een komische omkeer act, neemt dove kunstenaar Aaron Williamson de straten van Liverpool als uitgangspunt, zichzelf voordoend als een 'gezondheid en veiligheids officier' om barrieres op te werpen die iedereen kan delen. Op enig moment, sluit de barrierman Tate Liverpool. Er is geen geluid in deze film.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
21-02-2011: A.B.K. Maastricht - WORKSHOPS
Workshops Live ART om samen met studenten Akademie Beeldende Kunsten Maastricht een avond programma te ontwikkelen in het Huis van Bourgondie, in Maastricht |
|
|
|
at work
aan het werk in het theater
10.00 uur - 18.00 uur
|
Anet van de Elzen
Met studenten autonoom Academie Beeldende Kunsten Maastricht: Annick Ypma, Marta Alvarez Moraja, Alejandro Asenjo en Thilman Crins
Anet van de Elzen
|
Huis van Bourgondië, Hoogfrankrijk 27, Maastricht
plattegrond
|
|
|
|
Workshop - Conclusie
Dag 8 - gevonden?
laatste hand zetten aan het werk, de werken die getoond gaan worden tijdens de open dagen.
|
Anet van de Elzen
Focussen op Timing / Concentratie en contact / Beeld en Plek / TOEPASSING IN EIGEN WERK!!
hoe wil je de registratie van je werk?
Anet van de Elzen
|
Huis van Bourgondië, Hoogfrankrijk 27, Maastricht
plattegrond
|
|
|
|
Workshop - Definitie
Dag 7 - Made up your mind?
Begeleiden van de individuele werken. Inmiddels werken we in het Huis van Bourgondië, dus op de locatie waar de uiteindelijke presentaties zullen zijn.
|
Anet van de Elzen
Jullie kiezen nu voor een vorm hetzij een performance voor een publiek, hetzij een performance voor een camera. Buiten? of binnen in het theater van het Huis van Bourgondië. Bepalen van de uiteindelijke presentaties/performances én de documentatie/de registratie ervan. De vraag komt op of het mogelijk is een performance te documenteren.
Anet van de Elzen
|
Huis van Bourgondië, Hoogfrankrijk 27, Maastricht
plattegrond
|
|
|
|
Workshop - Perspectief
Dag 6 - Historisch perspectief
|
Anet van de Elzen
10.00 uur
bespreking over de performances van 20 en 21 mei in het Huis van Bourgondië en ontwerp afmaken van de flyer
12.00 uur
vertoning van films en video, registraties van bekende performances en documentatie van performances die speciaal werden gemaakt voor de camera.
Met films van performances van hedendaagse kunstenaars en spraakmakende registraties van historische performances
15.00 uur
werken we verder aan het maken van de structuur voor de werkperiode van 17 tot en met 21 mei, de flyer voor de performances op 20 en 21 mei in het
Huis van Bourgondië
Anet van de Elzen
|
Academie Beeldende Kunsten Maastricht, Autonoom
|
|
|
|
Werkbespreking
Dag 5 - What's up, wat gaan we doen, we bespreken de oefeningen tot nu toe en gaan gaandeweg werken aan een performance of interventie, een actie die meer gericht wordt op je eigen werk, wat jou beweegt en motiveert, wat jou raakt!
|
Anet van de Elzen
Iedere deelnemer bepaalt nu een eigen positie ten aanzien van performance, en maakt het een meer persoonlijk middel om mee te werken. Er zijn veel mogelijkheden van totale onzichtbaarheid in een performance tot duidelijke presence...
Verder maken we vandaag weer een 1 minuten film, ergens in de buurt van of in de academie
Anet van de Elzen
|
|
|
|
|
Waar?
Dag 4 - Waar vindt jouw performance plaats?
|
Anet van de Elzen
Kies je een publiek, door in de openbare ruimte een performance te maken? Of bepaal je een tijd en locatie en nodig je daarvoor een publiek uit? Of maak je een performance voor de camera, dus zonder publiek.
Vandaag gaan we naar buiten en bekijken de mogelijkheden voor een performance in de openbare ruimte.
Anet van de Elzen
|
|
|
|
|
No Tech
Dag 3 - Hoe lang duurt een performance?
|
Anet van de Elzen
Timing. Tijd wordt moeilijk meetbaar bij de ervaring van het doen van een performance, als performer kun je een performance als heel lang ervaren terwijl deze slechts 5 minuten duurt. Een publiek kan een half uur roerloos kijken en luisteren. Of na heel snel weglopen. Hoe bepaal je de tijd van een performance? Fysieke en mentale aanwezigheid zijn belangrijk.
Vandaag maken we een performance van drie minuten. Deze gaan we filmen met een Super 8 camera en met een hd camera.
Anet van de Elzen
|
|
|
|
|
Live
Dag 2 - Hoe communiceert een performance?
|
Anet van de Elzen
Hoe maak je contact in een performance.
Letterlijk, of via een beeld of de stem. Publiek wordt vandaag aandachtspunt. In het laatste deel van de workshop vandaag werken we met de stem; de zachte en luide stem, spreekstem, zangstem, gemompel maar ook werken met de stilte.
Neem een object of een kostuum mee.
Anet van de Elzen
|
|
|
|
|
|
Anet van de Elzen
We beginnen zonder hulpmiddelen, met alleen je lichaam, jezelf en nemen de mogelijkheden om daarmee een beeld of een poëtisch moment te maken voor één dag als uitgangspunt. Over blijft: lichaam - beweging - zang/geluid - gevoel/benadering - aanwezig zijn in het moment. Door snelle experimenten uit te voeren beginnen we actief met het opbouwen van performance ervaringen. Afsluitend met een gesprek; reflectieve momenten, film en video van kunstenaars die associatief ter sprake komen.
Anet van de Elzen
|
|
|
06-03-2011: Focus Filmtheater Arnhem - FILMS
Na het performance programma in het Museum voor Moderne Kunst vindt In Focus Filmtheater Arnhem, Filmprogramma van performances speciaal voor camera, zogenaamde singular acts, performances gericht op een enkele handeling, uitgevoerd in een verdwaalde omgeving, met soms absurdistische uitgangspunten...
Tegelijkertijd vinden ook hier weer premieres plaats van werken van studenten; gemaakt in het kader van de performanceworkshops die we eerder gaven op ArtEZ Fine Art Arnhem. |
|
|
|
Amerikanisch Fussballkopf
Maarten Hoogendijk, student fine art ArtEZ introduceert het programma met een korte performance
|
|
|
|
|
|
Mouth To Mouth
SMITH/STEWART
Mouth to Mouth 1995
(single screen version, black & white, titles, sound, approx 2min30sec)
Gefilmd met een zwart-wit veiligheidscamera, Mouth to Mouth 1995, onderzoekt thema's van wederzijdse afhankelijkheid en vertrouwen. Vanuit een voyeuristisch oogpunt zien we de kunstenaars in een badkamer, in beslag genomen door een intiem gesloten circuit van handelingen. Stewart ligt geheel gekleed onderwater terwijl Smith knielt aan de zijde van het bad, wachtend op zijn uitademingen, het moment voor haar om hem mond op mond, adem te geven.
|
Smith & Stewart
The piece is a tense cycle which, "exposes our dependency on others and therefore our vulnerability. As Stewart lies underwater in the bath, he is reliant on Smith to provide him with air to breathe. She, in turn, is bound to this relentless act of giving - the idea of leaving him helpless is inconceivable."
(Kathryn Stout, 'Self Evident', Tate Britain).
Smith & Stewart
|
|
|
|
|
Rest Energy
Netherlands, 1980, 4'06'' (sound, colour). Collection: NIMk (Netherlands Media Art Institute).
|
Abramovic/Ulay
Rest Energy maakt deel uit van de serie That Self. Ulay and Abramovic zeiden over de serie 'That Self': 'Our interest is relation. With our "Relation work" we cause a third existence, which carries "Vital Energy". This third energy existence conjured by us does not depend on us any longer, but has its own quality which we call That Self.
Abramovic/Ulay
|
|
|
|
|
wie man dem toten Hasen die Bilder erklärt
1965 - 8 minuten, kleur - geluid
|
Joseph Beuys
26 november 1965 om 20.00 uur in Galerie Schnellmann in Düsseldorf is er een tentoonstelling 'Irgendein Strang" waar Joseph Beuys een van zijn grootste Aktionen uitvoert...
Joseph Beuys
|
|
|
|
|
Oefening
Tijdens de workshop van Danielle van Vree maakten vier studenten dit inventieve filmpje, schetsmatig maar interessant!
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
De Linnenkast
Linnenkast
Nederland, 1994, 6 minuten, kleur, stereo, Nederlands
Engels ondertiteld
|
Ida Lohman
Lohman vroeg haar drie tantes te praten over hun linnenkast, en over Lohman’s eigen linnenkast. Het resultaat is niet zozeer een onderzoek naar het fenomeen “linnenkast”, maar naar herinnering, en naar beeldvorming en het onder woorden brengen van die herinnering. In 1994 bekroond met de Prix de Rome (categorie theater en beeldende kunst).
Ida Lohman
|
|
|
|
|
Mum and Dad
MUM & DAD (2002)
Duur: 1'30
Medium: video
Omschrijving: Single-channel video projectie
mono soundtrack
Vrouw: Anneke van Vree
Man: Pieter van Vree
camera Rick Stout
|
Danielle van Vree
Een vrouw zingt een liedje voor haar man. Hij staat dicht naast haar met een verre blik in zijn ogen en met zijn mond een beetje open. Zij zingt “are you lonesome tonight” in zijn mond alsof ze leven in hem blaast. Danielle van Vree wil hiermee de afhankelijkheid van de geliefden laten zien; het afscheid dat in elke ontmoeting besloten ligt.
Danielle van Vree
|
|
|
|
|
Device
Device - 1996 - 3 min - kleur/geluid
|
Wood & Harrison
Werken zoals Device die bestaan uit een serie van acties die worden opgenomen met video, zorgen voor een template van hoe het lexicon van Wood & harrison's lichaams werk kan worden gelezen. Dat is, zij vestigenden een serie regels die in feite onbetrouwbaar en inconsequent zijn. Het werk lijkt operaties te sugereren van een interne logica of formeel (en stylistische) eenheid tussen gescheiden acties terwijl zij feitelijk spelen met de volhardende verwachtingen van de kijken.
Wood & Harrison
|
|
|
|
|
StoeL
werk van Michiel van de Werf en Anan Striker, studenten Fine Arts Arnhem
|
|
|
|
|
|
Head
By Cheryl Donegan - 1993 - 2.49 min. kleur en geluid
|
Cheryl Donegan
Met Head, betreedt Donegan een gebied van low-tech performance video. Hier confronteert ze sex, fantasie, en voyeurisme in en auto-erotische work-out uitgevoerd bij pop muziek. De camera neemt een directe performance actie op...
Cheryl Donegan
|
|
|
|
|
Tastkino
1968, 1:08 min, b&w, geluid
Touch Cinema is een document van VALIE EXPORT's beroemde straatperformance, waarbij het publiek werd uitgenodigd om haar boven torso aan te raken in de doos met gordijnen.
|
|
|
|
|
|
Figurant
Live Performance door Ide André - De Figurant
De Figurant-tekst Gerda van de Glind
|
|
|
|
|
|
March Fanfare March, Roll Fanfare Roll
Een traditionele fanfare uit het Nederlandse dorp Velp speelt en voert de muziek en choreografie uit van Sander Breure & Witte van Hulzen. De fanfare is opgedeeld in kleinere groepen, elk met hun eigen karakteristieke muziek en choreografie. De omgeving waar het werk werd uitgevoerd, een kerk, speelt ook een rol; via een luidspreker systeem hoor je geluiden uit de omgeving die worden teruggespeeld (bewegen van de menigte, gemompelde gebeden en het rinkelen van de bellen) en het kerk orgel wordt live bespeeld samen met de fanfare. minuten.
|
Sander Breure & Witte van Hulzen
Het werk is gepresenteerd als een installatie, een doorgaande performance gedurende welke het publiek kan komen en gaan wanneer ze willen.
Na afloop werd deze film gemaakt, kleur, geluid, 16
Sander Breure & Witte van Hulzen
|
|
|
Feb - 2011: Museum voor Moderne Kunst Arnhem
Voorjaar 2011, we programmeren drie zondagen met langdurige performances (4 aaneengesloten uren) in de Rijnzaal. Met Kurt Johannessen, Anno Dijkstra en Elisa Andessner. Tevens vindt er een gesprek plaats tussen Albert Van Der weide als moderator, Witte van Hulzen en Sander Breure. |
|
|
|
Speech
Elisa Andessner (A) Elisa Andessner maakte een basale performance van 12.30 uur tot en met 16.00 uur, zonder hulpmiddelen. Uitgangspunt was haar fysieke aanwezigheid en het energetische contact met het publiek.
|
|
Museum voor Moderne Kunst, Arnhem
|
|
|
|
In gesprek
Albert Van Der Weide gaat in gesprek met Witte van Hulzen en Sander Breure, in het auditorium van het MMKA.
Het gesprek start met een introductie over de bronnen van de kunstenaars en het werken als team. Vervolgens spreken we verder over twee praktijk voorbeelden; Ebedi Dönüs en Galeri Ansgar Lund, waarvan beeld materiaal getoond wordt. Hoofdthema in dat deel van het gesprek zijn de achtergronden en de werkwijze.
|
|
Auditorium, Museum voor Moderne Kunst, Arnhem
|
|
|
|
The hand of...
van Anno Dijkstra, in de Rijnzaal het Museum voor Moderne Kunst Arnhem.
|
Anno Dijkstra
The hand of... is een werk waarbij Anno in de zwarte kast zit en zijn handen zichtbaar in het venster, een kleine sculptuur aan het boetseren zijn. De sculptuur is een driedimensionale verbeelding van een media icoon. In 2004 werden in de Abu Ghraib gevangenis foto's gemaakt door de Amerikaanse soldaten die de gevangenen moesten bewaken en ondervragen. In plaats daarvan vonden martelingen plaats. Het vreemde is dat de soldaten trots waren op hun eigen misdaden en zich lieten fotograferen.
Anno Dijkstra
Foto's: Steph Byrne
Anno Dijkstra
|
Museum voor Moderne Kunst, Arnhem
|
|
|
|
Fifth Investigation
Live Performance op zondag 13 february 2011 in de Rijnzaal in het Museum voor Moderne Kunst in Arnhem.
Eerste performance in de reeks van To Be Present, op een prachtige vroege lente-dag, met veel publiek.
|
Kurt Johannessen
Aanwezigheid in de situatie is fundamenteel voor mijn werk. Ik probeer al het mogelijke open te houden om het werk niet geheel van te voren al vast te leggen. Dit is het start punt. Tegelijkertijd echter, ben ik bezig met het vinden in de situatie van kwaliteiten die ik nog niet eerder ervaren heb. Ik focus op één beeld en creëer microscopische variaties binnen dit kader. Op andere momenten leent de situatie zich meer voor complexe implicaties, maar het werk blijft binnen een poetische minimalistische expressie. Ik maak performances, installaties en boeken. De werken zijn meestal gerelateerd aan de plek.
Kurt Johannessen
Foto's: Steph Byrne
Kurt Johannessen
|
Rijnzaal, Museum voor Moderne Kunst, Arnhem
|
|
Jan/feb 2011: ArtEZ Fine Art
To Be Present - Live Art introductie en workshops voor studenten aan de kunstacademie in Arnhem. We werken met de studenten naar een eindresultaat dat of een performance is in het MMKA of een videoperformance voor in Focus Filmtheater Arnhem |
|
|
|
Partiture 2
een onaangekondigde performance van Trickster in de kantine van ArtEZ, in Arnhem
|
|
Kantine Rietveldgebouw, ArtEZ Hogeschool, Arnhem
|
|
|
|
Workshop Performance
Op uitnodiging van Bureau Export Arnhem, een workshop met studenten van Fine Art Arnhem, gegeven door Anet van de Elzen
Een performance kan een intense ervaring zijn. Inventiviteit, timing en aandacht voor elk detail dat deel is van de performance zijn aspecten die aandacht zullen krijgen evenals hoe je de nieuwe ervaringen kan inzetten in je eigen werk.
Hedendaagse en historische performances zullen op een associatieve manier deel gaan uitmaken van hetgeen we zullen maken en bespreken.
http://www.tobepresent.nl/forum/
|
|
ArtEZ, Oude Kraan 26, Arnhem
|
|
|
|
Workshops Performance
Op uitnodiging van Bureau Export Arnhem, een workshop met studenten van Fine Art Arnhem, gegeven door Anet van de Elzen
Het maken van een beeld of poëtisch moment in een performance
In de workshops beginnen we meteen actief met snelle, intuïtieve handelingen om een serie van eenvoudige ervaringen op te bouwen die gerelateerd zijn aan het maken van een performance. We gaan uit van de meest basale vorm van performance, waarbij vier elementen belangrijk zijn. De kunstenaar, het publiek, de tijd en de plaats. Aanwezigheid is daarbij fundamenteel. Maar ook het contact met het publiek. In het contactmoment met de toeschouwers ontstaat het werk.
|
|
ArtEZ, Oude Kraan 26, Arnhem
|
|
|
|
Workshop video/performance
Op uitnodiging van Bureau Export Arnhem, een workshop met studenten van Fine Art Arnhem, gegeven door Danielle van Vree
Het lichaam is het materiaal
De ruimte is het podium.
De performer gebruikt zijn lichaam om uiting te geven aan zijn idee/statement.
In de workshop zullen we beginnen met het ontwikkelen en maken van een individuele performance voor de camera. De academie en de openbare ruimte vormen het podium voor de performances en interventies. De camera (het videobeeld) wordt gebruikt op verschillende manieren: de camera die registreert, commentaar geeft of de performance in een ander perspectief plaatst. Performance en video kunnen naast elkaar komen te staan, waardoor er een interactie ontstaat tussen hetgeen zich live afspeelt en dat wat opgenomen is. Ik wil hierbij werken met de spanning tussen fictie en realiteit.
Vanuit mijn ervaring als regisseur en beeldend kunstenaar zullen we praten over en werken aan: het inhoudelijk concept, het gebruik van tijd en ruimte, het gebruik van beeld (video), de opstelling van het werk/publiek en de zintuiglijke ervaring.
|
|
ArtEZ - Oude Kraan 26, Arnhem
|
|
04-11-2010: Huygens College Amsterdam
Klik op het plaatje voor meer documenatie
Op 4 november zijn de workshops To Be Present voor de leerlingen van het Huygens College in Punt WG |
|
|
|
Workshops Huygens College
Workshops To Be Present in PUNT WG, aan leerlingen van het Huygens College, VMBO wat gelegen is grenzend aan het Wilhelmina Gasthuis Terrein in Amsterdam.
|
Rob Moonen, Anet van de Elzen
We werken met geluid, stem en ritme. Rob Moonen werkt met zijn breathing Machine, Anet van de Elzen met de longen, adem en buik die klein of groot geluid kunnen voortbrengen. Er werd enorm geschreeuwd...door sommigen!
Rob Moonen, Anet van de Elzen
|
Punt WG, Marius van Bouwdijk Bastiaanse Straat 15, 1054 RT Amsterdam
|
|
26-09-2010 WGKunst Amsterdam
10 performances van elk 4 uur die simultaan plaatshebben op diverse locaties. |
|
|
|
To Be Present
Film registratie gemaakt door BarBara Hanlo op 26 september 2010 van de 10 performances op het WG terrein in Amsterdam
|
De opnames werden gedurende de gehele middag gemaakt, de performances veranderden of ontwikkelden zich gaandeweg
|
|
|
|
|
Image Of Amsterdam
Het belangrijkste in een performance van Herma Auguste Wittstock is om energie te genereren en om die aan het publiek te geven. Ze is geinteresseerd in de grenzen tussen kracht en marteling en om deze grenzen te toetsen op het lichaam en de concentratie.
|
Herma A. Wittstock
Wittstock komt naar Amsterdam twee of drie dagen voor ze haar performance gaat maken, zij spreekt met de mensen in de omgeving en op straat, ze gaat proberen vat te krijgen op de mentaliteit, en werkt met de ruimte die ze als performance ruimte krijgt aangewezen. Ze kijkt naar de architectuur van de stad en met deze elementsen samen met haar gemoed en gevoel over deze stad maakt ze een nieuw werk. Dat in dit geval "image of Amsterdam' zal heten
Herma Auguste Wittstock
Herma A. Wittstock
|
|
|
|
|
Bone-deep
Wij verbeelden onszelf dat we cruciaal zijn in onze wisselwerking met objecten en ruimtes, opgesloten in een vooruitzicht van onvermijdelijkheid. Maar misschien zijn de potentiële vormen en bewegingen die we niet kiezen ten slotte de werkelijke beslissende invloeden op ons.
|
Aaron Williamson
Deze performance stelt de vraag: hoe diep in het bot zijn de gewoonten die we voeren en hoe kun je aan hen ontsnappen?
Aaron Williamson
|
|
|
|
|
Drinks for the forgotten
Ik wil alle schaduwen uitnodigen met mij een drankje te nemen en een groot stuk verbrande literatuur.
|
|
|
|
|
|
Double
Double
Een spiegel glijdt langzaam van de tafel af. Reflecties van mijzelf en de ander worden zichtbaar. in de tijd dat we aanwezig zijn.
|
|
|
|
|
|
Zonder titel
De loer. De uitgestrektheid. De schaduw.
|
|
|
|
|
|
Koan
Plot van het dagelijkse leven
Woensdag, dat is de beste dag van de week, ik weet het niet, ik heb een paar dagen achter me en voor me; het is het plot van het dagelijkse leven. Sinds enkele jaren wil ik mijn woensdagse werk verwisselen met dat van zondag, maar zondag moet ik het werk I have seen an angel maken - Ik hou van dit werk - en dit werk, echt, ik kan het niet verwisselen met dat van woensdag maar zaterdag, ja zaterdag, op deze dag, zou ik heel serieus moeten zijn, zaterdag weet ik nooit wat ik moet doen. In deze situatie ben ik meestal uitgenodigd en zijn de mensen zo onder de indruk van mijn performance zonder concept, dat is de BLACK MARKET International - dag. Dinsdag, altijd op dinsdag, moet ik vechten voor mijn honorarium. Verschrikkelijk.
|
|
|
|
|
|
Searching homeland
The Fish is waiting, brigitte bardot!
the water is on fire
the ice is packing around your garden
filled with the paparrazzis of your golden days
But here I am
I am oil and meat you can't digest
and I am in your belly
I come from afar along with the seals,
and now the fish is waiting.
|
|
|
|
|
|
Found voice of the depth
Als een vlinder kan de ademtocht zijn, een zucht, een geluid, een zachte stem. Een cirkel maakt aftstand, sta stil en besluit
|
|
|
|
|
|
Long Jaw Lock
In een verborgen kamer wordt de anatomie van haar verleden uit elkaar gehaald met de botte geluiden van geheugenverlies.
|
|
|
|
|
|
All the unhurried day, Your mind lay open like a drawer of knives.
...
|
|
|
|
|
25-09-2010 WGKunst Amsterdam
|
|
|
|
Gamu Mambu
Concept van Christian Thompson waarbij hij in dit werk samenwerkt met een operazangeres.
|
|
|
|
|
|
Tot op het bot
met een groepswerk van Denys Blacker, Brian Catling, Anet van de Elzen, Kirsten Norrie, Ralf Wendt, Aaron Williamson en gastwolf Herma Auguste Wittstock
|
|
|
|
|
24-09-2010 WGKunst Amsterdam
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Prelude
openingsperformance van het festival, voorbode van Scavenger van Wolf In The Winter. Jessie Kleemann is met regelmaat gastwolf van Wolf In The Winter om de wolven te herinneren aan waar ze vandaan komen.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
24-09-2010: Filmmuseum Amsterdam
In het voormalig Filmmuseum, Amsterdam, programma van performatieve film. U wordt geadviseerd te reserveren per email beperkt aantal plaatsen. Entree 10 euro. |
|
|
|
Bodytracks
Zonder titel (Blood Sign #2 / Body Tracks) 1974
Super-8 kleur, stille film op dvd gezet
1.20 min
|
|
Eye Film Instituut Nederland - Vondelpark 3 Amsterdam
plattegrond
|
|
|
|
Clockshower
1973, 13:50 min, kleur, zonder geluid, 16 mm film op video
In deze film van een van zijn meest gedurfde performances, klimt Matta-Clark naar de top van de Clocktower in New York om zich te wassen, scheren en zijn tanden te poetsen, terwijl hij boven de straten zweeft voor het enorme gezicht van de klok.
|
|
Eye Film Instituut Nederland - Vondelpark 3, Amsterdam
plattegrond
|
|
|
|
Sporen in het wad
Film over het werk van Alexandra Engelfriet waarin zij het wijde landschap bewerkt met haar lichaam
|
Carrie de Swaan
Carrie de Swaan (1946-2010) heeft een omvangrijk documentaire oeuvre nagelaten. Na een korte carrière in de wetenschap, begin jaren zeventig, stortte zij zich op het maken van radio –en televisieprogramma’s. Vanaf de jaren negentig heeft ze een aantal documentaire portretten gemaakt die internationale erkenning genoten, waaronder: Foto: Emmy Andriesse (1991); Muziek is mijn adem, Cathy Berberian (1925-1983) (1994); Gisela May: Elk lied is een verhaal (1998); Benno Premsela, Vormgever en voorvechter (1999).
Vanaf 1998 heeft ze zich zowel het zelf hanteren van de camera als het monteren eigen gemaakt en maakte zij films waarbij zij alle aspecten van het vak zelf in handen had, waaronder: Sporen in het wad, Kunstenares Alexandra Engelfriet aan het werk, (2003)en Op weg, film naar een gedicht van Hanny Michaelis (2007).
Een van de aantrekkelijke kanten van documentair filmen is het onverwachte. Voor de camera gebeurt dan iets waar je niet op had gerekend, wat je als het ware cadeau krijgt. Snel beslissen en daarop inspelen levert dan ineens mooi en belangrijk materiaal op. In zo een geval laat je je leiden door intuïtie en ervaring. Carrie kon dat heel goed. Paul van den Bos, cameraman.
Carrie de Swaan
|
Eye Film Instituut Nederland - Vondelpark 3 Amsterdam
plattegrond
|
|
|
|
Lunan Bay
Lunan Bay werd gefilmd aan de Schotse kust in 2001. Twee figuren verschijnen aan de top van een duin en dalen af door de maskers van de winter. Een obscuur object is belichaamd en beweging wordt een temporele threshold - te localiseren, te diffuse - een afgescheiden zijn van de wind.
Zingende stem is Alessandro Moreschi (de laatste castraat) 1904 opnamen van Ideale and La Cruda mia Nemica. Z&w en kleur 8mm film, Canon 518 -2 camera.
|
Claire Todd
Claire Todd (b. 1971, London) is an artist based in Amsterdam. Her recent works investigate the subject and phenomena of embodiment through drawing, sculpture and film. She studied Scenography at DAMU School of Performing Arts in Prague and HKU Utrecht (1995) and Sculpture University of Northumbria Newcastle-upon-Tyne (1994). Artist residencies include: Corpus Christi University, Texas (2008); University of Northern Arizona, Flaggstaff (2007); Scottish Sculpture Workshop (2006); Helen Chadwick Fellowship, British School at Rome and St. Peter's College Oxford (2003 - 4); Hospitalfield House Arbroath Scotland (2000); Rijksakademie Amsterdam (1997; 1998).
Claire Todd
|
Eye Film Instituut Nederland - Vondelpark 3 Amsterdam
plattegrond
|
|
|
|
I Like America and America Likes Me
Beuys’s most famous Action took place in May 1974, when he spent three days in a room with a coyote. After flying into New York, he was swathed in felt and loaded into an ambulance, then driven to the gallery where the Action took place, without having once touched American soil. As Beuys later explained: ‘I wanted to isolate myself, insulate myself, see nothing of America other than the coyote.’ The title of the work is filled with irony. Beuys opposed American military actions in Vietnam, and his work as an artist was a challenge to the hegemony of American art.
|
|
Eye Film Instituut Nederland - Vondelpark 3 Amsterdam
plattegrond
|
|
|
|
Das Partes
Das partes is een autobiografisch werk, waarin representaties van het vrouwelijke en van een pop worden her-gepast als een transformeerbare maskerade.
Das Partes
2006
17m20sec
concept, regie en performance: Veridiana Zurita
co-regie en edit: Rafael Adaime
Music: Felipe Ribeiro
|
Veridiana Zurita
Veridiana Zurita geboren in 1982 in São Paulo/Brazil. In 2005 behaalde ze haar diploma in dans en performance in de opleiding voor communcicatie over body arts - PUC/SP. Sinds 200888 woont ze in Nederland waar ze juist haar master studie beeldende kunst afrondde aan the Dutch Art Institute - DAI. Nu woont en werkt ze in Amsterdam.
www.veridianazurita.com
Veridiana Zurita
|
Eye Film Instituut Nederland - Vondelpark 3 Amsterdam
plattegrond
|
|
|
|
Luton
Harrison and Wood
Luton
Luton is een van de 26 videos in een werk getiteld - Twenty Six (Drawing and falling things) 2001 21’59” Mini DV
|
John Wood & Paul Harrison
John Wood (* 1969 in Hong Kong) and Paul Harrison (*1966 in Wolverhampton, England) both studied at Bath College of Higher Education and have been working together since 1993, producing single screen and installation based video works.
The work investigates the relationship between the human figure and architecture, developed through short form video (20 seconds – 3 minutes) with particular emphasis on actions being formulated and resolved within a given duration. Each work holds to an internal ‘logic’, action related to duration. Within this ‘logical world’ (architectural space, the gallery space, the business office, the laboratory) action is allowed to happen for no logical reason, a tension exists between the environment and its inhabitant, play is encouraged and influences are intentionally mixed – art history, slapstick, Open University instruction, drawing, science...
Often shot against a clear white background the work closely resembles the drawings (or diagrams) from which they are developed.
John Wood & Paul Harrison
|
Eye Film Instituut Nederland - Vondelpark 3 Amsterdam
|
|
|
|
3 legged
3-Legged
1997
3’39”
Hi8
|
|
Eye Film Instituut Nederland - Vondelpark 3 Amsterdam
plattegrond
|
|
|
|
Imponderabilia
Imponderabilia
'We are standing naked in the main entrance of the museum, facing each other. The public entering the Museum has to pass sideways through the small space between us. Each person passing has to choose which one of us to face', says Abramovic at the start of the compilation version of the performance registration. The artists' bodies together form the entrance to the Galleria Communale d'Arte Moderna in Bologna, Italy, which visitors must pass if they wish to gain access to the museum. When the visitors become aware that physical contact with the naked Abramovic and Ulay is inevitable and they will have to make a choice between the woman and the man, they at least try to avoid eye contact. Once the visitors are inside the museum, they realized that they had been filmed by a hidden camera. Moreover, they were confronted with a text on the wall: 'Imponderable. Such imponderable human factors as one's aesthetic sensitivity / the overriding importance of imponderables in determining human conduct.' The text refers directly to the visitor's behaviour on entry. Indeed, what this performance actually revolves around is the reaction provoked in the visitors when they enter the gallery. After 90 minutes, the police put an end to this controversial performance, which had actually been intended to last for three hours.
|
|
Eye Film Instituut Nederland - Vondelpark 3 Amsterdam
plattegrond
|
|
|
|
Chicken Piece
Zonder titel (Chicken Piece) 1972
Super-8 kleur, stille film op DVD 6.20 min
|
|
Eye Film Instituut Nederland - Vondelpark 3 Amsterdam
plattegrond
|
|
|
|
low attention span high curiosity rate
Dit is een video-portret van de acteur Peter Elliot, hij is een specialist in het imiteren van gorillas. Hij werkte in Gorillas in the myst en greystoke, en in vele andere Hollywood films. Ik zag Mr. Elliot voor het eerst op TV, laat op een avond in London. Het regionale nieuws zond een workshop uit die hij deed in de dierentuin van Bristol. Zelfs al duurde zijn verschijnen slechts een paar seconden, toch was ik onder de indruk van wat hij deed.
Ik heb hem benaderd en voorgesteld een portret van hem te maken, uitgelegd wat mij interesseerde in zijn werk. Ik heb hem gefilmd in mijn atelier (als referentie naar de vroege performance werken van Nauman, Acconci etc) gedurende drie uur. De uiteindelijk film is gereduceerd tot 40 minuten.
De titel van het werk refereert aan hoe hij zijn mentale staat beschrijft terwijl hij acteert. Hij zei mij dat, in de natuur als je te veel tijd neemt om naar iets te kijken, een roofdier je van achter zal bespringen en opeten. Daarom werken gorilla's in deze modus, low attention span and high curiosity rate. High curiosity betekent dat alles even interessant wordt, zoals een kind waarneemt.
In die tijd heb ik veel nagedacht over het idee van de kunstenaar als een soort mediator van de meer wilde kant van de mens, een soort van romantische notie van wat de kunstenaar moet doen in zijn atelier, zoiets als een dier worden, schat ik. Maar het eind resultaat is een beetje anders dan wat ik verwachtte, omdat ik nooit echt kon zeggen of Peter echt zo was of acteerde voor de camera. Hij is, after all, een specialist in het imiteren van het wilde dier. En dat is een klein beetje dichter bij van hoe ik nu het werk begrijp van een kunstenaar.
Tiago Carneiro da Cunha
|
Tiago Carneiro da Cunha
Tiago Carneiro da Cunha geboren in São Paulo in 1973, waar - als jonge man - hij werkt als een strip boek kunstenaar en illustrator. Tussen 1992 en 1993, werkt hij als assistent van de Amerikaanse theatermaker en beeldend kunstenaar Robert Wilson aan verschillende opera's, toneelstukken en installaties in de VS en in Europa. In 1998, kreeg hij de Apartes/Capes
beurs om zijn PHD in beeldende kunst te behalen aan Goldsmiths College, London, waar hij studeerde bij kunstenaars als de Chapman Brothers, Pierre Bismuth en Cerith Wyn Evans onder anderen. Ook in Londen werkt hij als assistent van Liam Gillick, gedurende welke periode Tiago zijn huidige werk als beeldhouwer ontwikkelt, terwijl hij ook groepsexposities organiseert in Londen en Lissabon. Hij gaat terug naar Brazilë in 2001 voor een tentoonstelling bij Agora/Capacete, in Rio de Janeiro, waar hij nog steeds woont en werkt. Sindsdien had hij solo tentoonstellingen in Galeria Fortes Vilaça (São Paulo), Kate Macgarry Gallery (London), VPF(Lisbon), and Misako&Rosen Gallery (Tokyo - with Erika Verzutti) en heeft deelgenomen aan groepstentoonstellingen in musea en galleries over de hele wereld. Zijn werk is opgenomen in openbare en privé collecties zoals de Coleção Gilberto Chateaubriand (MAM-RJ), Saatchi
Collection (G.B), en Thyssen-Bornemissa TB21 (Oostenrijk). In 2009 was hij gast docent en residentie kunstenaar op de University of the Arts, Philadelphia. Zijn volgende solo tentoonstelling zal zijn in Kate Macgarry Gallery, London, in October 2010, en in Galeria Artur Fidalgo, Rio de Janeiro, in 2011. Hij is nu curator van een groepstentoonstelling genaamd "Law of the Jungle" for Lehmann Maupin Gallery, New York, die opent in December 2010.
Tiago Carneiro da Cunha
|
Eye Film Instituut Nederland - Vondelpark 3 Amsterdam
plattegrond
|
|
|
|
Pieta
Video 1991, 12 min
Muziek: Claudio Gizzi 1973
Dit werk werd mede mogelijk gemaakt met financiele steun van Fonds BKVB, Amsterdam.
|
Erszébet Baerveldt
Als klein meisje zag Baerveldt een reproductie van de Hongaarse gravin Erzsebet Bathory (1560-1614), die in de geschiedenis is afgeschilderd als een vampier. Ze herkende zichzelf in het gelaat van deze geplaagde vrouw en heeft vervolgens met behulp van een laserbehandeling een identieke hoge haargrens aangemeten. Beider geboortedag bleek overeen te komen. Bloedgrafin Erzébeth Báthory (1560) uit Transsylvanië dient voor haar als muze en model. Baerveldt nam toen ze kunstenaar werd officieel haar voornaam over en maakte werken waarin de gravin figureerde. Misschien, stelt Baerveldt, projecteer ik mijn eigen innerlijk op haar portret en doe ik onderzoek naar mijn eigen spiegelbeeld. Dat zou heel goed kunnen. (39) In al haar fotowerken, video’s sculpturen, boeken, kostuums, schilderijen en performances maakt Baerveldt zichtbaar dat ze strijd tegen vergankelijkheid aangaat. Ze laat het verleden op eigen voorwaarden herleven.
Erszébet Baerveldt
|
Eye Film Instituut Nederland - Vondelpark 3 Amsterdam
plattegrond
|
|
|
|
MA
In de herfst van 2002 en de lente van 2003 maakt Gerald Harringer de experimentele korte film MA met de Duitse performance kunstenaar Boris Nieslony. De film gaat over een wandeltocht van de Tsechisch-Oostenrijkse grens naar Hallstatt. De film verweeft scenes van de reis met impressies van minimalistische performances en dromen van Boris Nieslony. Script: Gerald Harringer, Boris Nieslony. Regisseur: Gerald Harringer. Acteur: Boris Nieslony. Cameraman: Michael Ruhsam & Dieter Strauch Montage: Dieter Strauch & Gerald Harringer Muziek: Thomas Reinhart Narrator: Otto David Opname leider: Helena Balaouras Productie: Die Fabrikanten
|
Gerald Harringer
1962 Linz, Oostenrijk. Freelance cultureel werker en filmmaker. 1990 behaalt diploma op de Universiteit van Kunst en Design in Linz, Oostenrijk en co-oprichter van DIE FABRIKANTEN. 1991 / 1992 Film en Video gevorderde cursus op Central Saint Martins College of Art and Design in Londen. Sinds 2003 hoofd marketing op het Crossing Europe Film festival Linz, Oostenrijk.
Die Fabrikanten
Gerald Harringer
Gerald Harringer
|
Eye Film Instituut Nederland - Vondelpark 3 Amsterdam
plattegrond
|
|
